Benim ki gırgır işte.

Metin fragmanlarınızı okudum ve her parça kendi içinde bir anlam taşısa da, parçaların ait olduğu bütünü okuyamadığımdan pek bir şey anlamadım. Haliyle bu durumda bir şeyler söylemek zor; yazdıklarınız kısmen hoş olsa da, içinde durdukları bağlamı bilmeyince 'asıl' mekanlarında nasıl bir etki yapacaklarını söylemek güçleşiyor. Belki daha etkili oluyorlardır, belki de tam tersi- bilemedim.

Fakat anlatıcının ses tonundan; o tondaki bilgelik gibi görünürken insanı inceden irkilten küstahlık benzeri o şeyden hoşlanmadığımı da söylemek isterim. Birinin her şeyi bu kadar 'çözmüş' olması beni rahatsız etti, ama bir başkasını memnun da edebilir kuşkusuz.

Bu arada ben kendimi yorum yaparken ölçüsüz sanırdım, sizin admin benden de betermiş; isterik beğeni diye bir şey varsa -ki ben, biraz utangaç bir alçakgönüllülükle, olduğuna ve olduğuma inanırım-, bence sizin admin beni geçer.

Hamiş: İnsanın kendi yazdığı bir şeyi bu kadar övmesi sizce de biraz... biraz... biraz 'uygunsuz' değil mi? Yanlış bir olma biçimiymiş gibi geldi bana- bilemedim.

Hamiş II: Bu arada o berbat şarkıyı ve sesi dinlemek zorunda kaldığım için bana kesinlikle bir konser bileti borçlandınız; şayet Amy'nin yolu buralara düşerse kapınıza dayanacağım, haberiniz olsun.

Saygılar.

Değerli
Şûmul,">Şûmul]Şûmul[//b]

,  

Eleştirilerini dikkate alacağımdan şüphem olmasın, ilgin alakan ve zaman ayırdığın için teşekkür ederim.

Ayrıca sana benden bir değil iki bilet o halde haketmişsin, müziğin kahrını çekmiş ve emek verip baştan sona okumuşsun. Ama bence senin söylediğin kadar kötü olamaz çünkü Düş Sokağı Sakinleri bence hem güzel hemde içerik ile ayrılık ve duygusallık açısından bağ kuruyor   Ve her ihtimale karşı sesizini hemen ayarlıyacağım.

Ayrıca üzülerek söylüyorumki bu kendi yazımı kendim dile getirmem dışında çok fazla bir alternatifim yok. Çünkü şunu belitmek isterim ki, bunu benden başka kimse şuan yapamaz, Yayın evi ile yapılan anlaşma birçok şeyi kısıtlamakta ve belirli kurallar var. Zaten, Özel bir izinle  mikrop simli kitapdan derlemeleri sizinle paylaşmaktayım. Tıpkı başka insanlarla da paylaştığım gibi.

Şimdi insanlar elinde tam bir metin olmadan, başlangıç ve bitiş noktası olmadan kurguyu ve olay döngüsünü elbette anlayamazlar. Benim bu paylaşımda vermek istediğim sadece ÜSLUP, Duygu ve ifade şekilleri idi. Ben bu kısa derlemede kurguyu ne özetlemek istedim nede onu anlatmak istedim. Keza zaten şuan için bunu yapamam da. Çünkü bu içeriğin açıklanması ve benim de zarara uğramma sebep olur. Ancak tamamlandığında ve insanların eline alıp okudğunda çok beğeneği bir çalışma için çıktım yola.

Elbet herkes beğenmek ve okumak zorunda değil. Ama umudum beğenmelerinden yana.

Ama kelimelerde duyguyu sende hissetmişsin gördüğüm kadarı ile. Benim için önemli olan bu. Hissettrimek ve o anın içine çekmek. Yaşanmışlık duygusunu yaşatmak. Birazsora ne olacağının merakını insanların içine katmak.

Elimden geldiğince hızlı bir şekilde bitirmeye çalışıyorum. Ancak detaylı ve uzun zaman alanbir çalışma. Bu sadece mikrop için ancak ben başka projeler üzerine de şuan çalışıyorum. Bunu da göz önüne almak lazım.

Neyse ben fazla uzatmayayım. sıkmayayım. Herşey gönlünüzce olsun.

Lahika 1; Montaine Denemeler kitabının baş sayfalarında şöyle bir söz hatırlıyorum. Bunu 1580 yılında yazmış.

"-İnsan eğer kendini olduğundan az gösteriyorsa bu mütevazilik değil budalalıktır. Eğer ki kendini olduğundan da fazla göstertiyorsa bu da çok büyük ahmaklıktır."
20 veya 30. sayfalar arasında idi. Ben ne kendimi nede yazdıklarımı övmek ve onları bu kendi övgülerimle bir yere getirme çabasındayım. Ben verdiğim emeğin yada mücadelenin köşesinden bir parçasıda olsa insanlarla paylaşmak ve onlarınfikrini alma çabasındayım. hepsi bu. Onlarınolumlu yada olumsuz her sözü benim için bir sükut.

Lahika 2; Sizde haklı olabilrsiniz.

Lahika 3; Ama bende haklı olabilirim.

Lahika 4; İnanın herşeyin dah agüzel olması için bütünbunlar. Lütfen başka bir niyet aramayın.