Geçtiğimiz hafta 2 adet conan çizgi romanı okudum. The coming of Conan ve Grim Grey God. Daha önce sadece ilk filmini izlememe rağmen mitolojik oluşundan dolayı sempati duyduğum bu konsepti daha iyi tanıma fırsatım oldu.
Sayfa sayısı 18 ama diyaloglar biraz fazla ve uzun. Benim gibi bilgisayarda bol bol yazmasına rağmen okuma kısmına gelince, "ee, şey, kem küm" edercesine bezen ve bezdiren biri olarak okumam uzun sürdü tabii
Ayrıca indirdiğim siteyi hatırlamıyorum ama elimdeki diğer okumadıklarım dahil Türkçe çevirisi yok. Biline.
Conan veya mitolojik şeyler seviyorsanız, ingilizce okuyabilirim diyorsanız, bilgisayarda oturup okumaktan benim gibi bezmiyorsanız, boş vaktiniz varsa, karşı cins aklınızı çelmiyorsa, öss'ye hazırlanmıyorsanız, çizgi roman kültüründen bir haberseniz (değilseniz de olur), ortaçağ atmosferi sizi cezbediyorsa, kaslı erkeklerden hoşlanıyorsanız, usha gibi ok değil de kılıç kullanmayı seviyorsanız.. İnternet aleminde bol bol çizgi romanları bulunuyor. Yukarıdaki şartlara uyarsanız şiddetle tavsiye etmeyi görev bilirim.

Conan zaten Türkçe olarak defalarca basıldı.Seri Amerika'da Dark Horse tarafından sürdürülmekte.Türkiye'de ise Lal Kitap aynı seriyi Türkçe olarak vermekte. Bunun yanı sıra eski sayılar klasik seri adı altında Türkçe ve renkli olarak yayımlanmakta... Kısacası Conan'ın yeni maceraları en yakın kitapçılarda, bayiilerde...

Ah yavrucuklarım, ülkemizde hakiki Conan fırtınası yıllar evvel esti ve dindi. Bütün güzel maceraları dilimize çevrildi, defalarca basıldı, pek sevildi, pek okundu ve eskidi.

En muhteşem maceralarını da ALFA YAYINLARI bastı. Bu yayınevi, bugün hâlâ yayımda mı bilemiyorum. Ama Kadıköy'de herhangi bir sahafa uğrarsanız belki Conan'ın eski sayılarından birkaçına rastlayabilirsiniz. Fakat kitapların basım kaliteleri sizi tatmin etmeyebilir.  

Conan'ın en klasik macerası FİL KULESİ'dir.  

Bugünkü teknolojiyle çok daha muhteşem Conan serileri ortaya çıkarılacağı muhakkak. Ama o eski, klasik havayı yakalayabilirler mi, bilemiyorum. Superman, Örümcek Adam, Silver Surfer, Fantastik Dörtlü, Hulk, Ironman, Thor, Conan, Kull, Red Sonja ya da Kaptan Amerika bir zamanlar gerçekten lezzetli maceralar sunuyorlardı;  bizi malühûlyalara saran, muhteşem maceralar.  

Sonra bir gün kitapçıya gittik, rafta şöyle bir kitap gördük, kendimizden geçtik; SUPERMAN MUHAMMED ALİ'YE KARŞI.

O zamanlar öylesine heyecanlanmış, öylesine etkilenmiştik ki, o lanet olası sayının yaklaşan YOZ GÜNLERİN, KARA GÜNLERİN, İÇİ BOŞ SÜS PÜS DEVİRLERİNİN, REKLAM VE PARA ÇAĞININ habercisi olduğunu anlayamadık. O günden sonra hiçbir şeyin tadı kalmadı. Superman Örümcek Adama karşı, Örümcek Adam Hulk'a karşı gibi saçma sapan bir sürü ıvır zıvırla, sırf üç kuruş daha fazla kazanalım diye, sırf insanların ilgisini dikkatini çekelim diye efsanelerimizi gözlerimizin önünde bir bir baltalayıp paramparça ettiler.

Çizgi Roman sanatının klasik çağı, bütün ihtişamı ve ışıltısıyla tarihe karıştı, zevksiz, tatsız tuzsuz bir Postmodern Çağ başladı. Elm Sokağında Kabus serisinin son filmine gidip de, Fredy'i ekran önünde tekme tokat dövülürken gördüğümde bizim çağımızın artık sonsuza dek sona erdiğini anladım. Üstelik o zamanlar henüz 22-23 yaşlarındaydım.

Hoşgeldin yeni çağ; cahiller, bebeler, angutlar çağı. Seni yeryüzünün tüm angutları adına saygı ve sevgiyle selamlıyoruz.

Dediklerin doğru, Kil. Bugünkü çizgi roman serilerine bakınca ne hikaye olarak, ne de çizimler olarak o eski, ilk-ortaokul dönemindeki çizgiromanlardan aldığım hissi alamıyorum. Artık seriler ticarileşti, hikayeler, tek bir sayıda sıradan bir olayı alacak kadar daraldı.
Ha, biz eski nesiller alacağımızı aldık. Şimdiki çocuklar ıvır zıvırları çizgi roman diye okuyor, hatta bu tip içi nispeten boş şeylerle heyecanlanıyorlar.

biz mi eski nesilleriz. çevremdeki yaşlıların dediklerine kulak kabarttığımda rain türkiyedeki bozulma döneminin 80ler oluğunu öğrendim türkiyeyle beraber dünya da 80lerde bozulmaya başladı.tv gelişti.bilgisayar icat edidi. para daha da değerlendi ve her şey ticarete döküldü malesef. ben hep geçmişi göremediğim için yakınırım. bu konular mevzu bahis olunca daha bi üzülüyorum.

Çizgiroman o kadarda batmadı. DC'nin Vertigo'su var bi kere, Japonlarda acayip yaratıcı , İtalyan ve Fransız (Enki Bilal'in çalışmaları olsun, Borgia, Manara, 13, Killer olsun, Bonelli serileri olsun hepsi hala güzel) piyasasıda yabana atılmayacak güzellikte eserler veriyor. Frank Miller, Alan Moore, Enki Bilal, Neil Gaiman ve daha niceleri hala sanatsal kaygılarının doğurduğu dürtülerle hareket edebiliyorlar. Bence burada iş izleyiciye, okuyucuya kalıyor. Bizler seçici davranmalıyız ki bu işleri yapanlar özenli çalışsın...

NOT: Birde Conan hastası Buscemacı kitle artık eski Conan sayılarını renkli olarak okuyabiliyor. Lal kitap bu seriyi Klasik Maceralar adı altında toplayarak yeniden basıyor...