Anılar&Acılar

Dipsiz bucaksız bir beden
Ve o bedende mahsur kalmış ruhum
Karanlık kaplamış her yanımı
Kendi sessizliğimde umut ederken ışığın o ılıklığını
Anılar yüzüme vurur yüzdüğüm soğuk suları
Karanlık,sonsuz sessizlik ve  tek bir acı...
Hareket ettikçe sessizliği delip geçen bir ses
Anılarım zincirlenmiş ayağıma
Her adım atışımda biraz daha ağırlaşan anılar
Taşımamın yada geride bırakmamın imkansız olduğu anılar
Kendi sesim bile kulaklarımı sağır edecek hale gelmiş
Karanlığı sever hale gelmişim
Karşı koymamın bir anlamı yok
Bu sonsuz karanlıkta,
Beklemekten başka çözüm yok
Acı çekmemek için beklemek....
Nedensizce,.çaresizce beklemek
Sonu olmayan bir karanlığı beklemek
Vücudum ruhumu azat edene kadar beklemek...

Sonsuz bir karanlık,
Yalnızlığın içinde bana kucak açan
Belkide asi bir dolaşım
Damarlarımda dolaşan
Dolaştıkça büyüyen
Büyüdükçe beni içine alan
Sanki bir büyü yada ebedi aşkın çekim kuvveti
Tek bildiğim bu büyüye kaptırdım kendimi
Sığınağım olan bedeni sattım ona
Sonsuzluğa savruldum ruhumla
Sonra düştüm..
acının uçsuz bucaksız varlığında;
Ağlamaya çalıştım...
O anda fark ettim göz yaşlarımın olmadığını
Düşünmeden ateşe atladım...
Anladım artık ateşin yakmadığını
Ve sevmeye çalıştım asırlar sonra...
Bir umutla sarıldım sevgiye, acıdan uzak sanarak kendimi
İşte o anda anladım en büyük acının içinde kaybolduğumu
O acı anlattı bana bir gölge olduğumu
Sadece karanlıkta var olduğumu....

Neredesin bu gece
Neyi düşünüyorsun
Kalbimdeki fırtınalardan çok uzakta,habersizce yaşıyorsun
Daha kaç gece saklamam gerekiyor bu imkansız aşkın yaralarını
Daha ne kadar bu karanlık düşüncelerle yaşamak zorundayım
Başka vücutlarla senin aşkını unutmaya çalışıyorum
Ama teninin o kokusu
hiçbir zaman gitmeyecekmiş gibi sinmiş bedenime
Hangi limana sığınırsam sığınayım
Aşkının uçsuz bucaksız okyanusundan kaçamıyorum
Ufak bir deniz feneri yol gösterir gibi yapıp
Beni biraz daha sana sürüklüyor
Sen hiç bilmedin ve bilmeyeceksin
Kendimi nasıl bir ateşe attığımı
Bu satırların hiçbir anlamı yok
Çünkü öyle bir günah işledim ki geriye dönüş yok...
Her gece kan ter içinde uyanmak
Gözümü her açtığımda gözlerini karşımda bulmak
Tam umutlanırken kapkara bir dünyanın içine bakmak...

Her gece başını yastığa koyup,
Ruhundan daha aydınlık olan karanlığa bakmak
Sonsuz bir uykunun hayaliyle yanıp tutuşmak
Her sabah ayrı bi hayal kırıklığıyla uyanmak
Ve her hayal kırıklığında biraz daha batmak...
Hayat bu mu?
Yoksa ben hayatta değimliyim
Bir kabusun ortasında yada sonsuzluğun başında...
Her neresiyse burası sevmiyorum,
Soğuk,karanlık ve acı dolu
Hayat buysa
İstemiyorum....

karanlık, boşluk ve ruhum...
bulmacayı çözmeme yardım edin !!!
ışığı kör gözlerle algılayan,
varoluşçuluk....
neden?
neden hep kabuk bağlar yaralarım
ve iz kalır ardından
neden vurmaz ışık hiç bir zaman ruhuma
bu anlamsızlığın içinde neden kaybolur aklım...
kaybolur bedenim bu yalanlarla
neden?
Kimse görmez,
Kimse bakmaz,bu kör kuyunun dibine
Neden boğar ruhumu bu karanlık.
Karanlığın içinde yaşayıp aydınlığı arayan
Ilık bir rüzgarın peşinde savrulan
Şevkati hissedip onu acıyla bastıran
Karanlığa teslim olmuş ruhum neden hala boğulur

Uyan artık cennet sandığın dünyadan
Şeytanın pençesindesin
Karanlığın dibindesin
Öldün çoktan haberin yok
Korkunun içindeki karanlığın seni boğdu
Artık yoksun bu iğrenç dünyanın yalanlarında
Kaybolmuşluğun ortasında tükenmişliğin başındasın
Sattın çoktan ruhunu ona
Sensin artık acı dedikleri,beğenmedikleri

umutsuzluğun adı ile adını anıyorum
aradığım aralı kapılar benim için kapandı
çıplak bir ruha bürünüyorum
boş bir surat sel gibi akıyor
burası soğuk
ayaz üzerimde tozlu izler bırakıyor
gözlerim sessiz portrene asılıyor
saatler susadı ve güneş yükseldi
yüzünü bana doğru çevirme
yalnızlığımın üzerine yürü benimle
sen bilinmeyen bir ormandasın
gizli bir karanlık
sesin engin ve şeffaf
fakat hala çok değerli
hilalin ninnisi seni aldı
hipnotize edilmiş yüz
boş bir bakışla seni kabullendi
ilahi kalbin içinde başka ruh
sonunda gölgeler ile yürürken
o alevlere atılacak ve kaybolacak
hava yeniden kararıyor
rahatsız suların üzerinde anılar uçuşuyor
sonsuza dek gece ve gündüzü arayış
ay ışığı yalnız bir tepeyi okşuyor
bir fısıldayışın telaşıyla
alacakaranlık tarlaların üzerinde süzülüyor
gece ağaçları bilirmişçesine inliyordu
geceleri hep seni rüyamda gördüğümü

ya şiirlerim cidden kötü ya yeni bi üyenin açtığı konular umursanmıyor yada açana uzun gelip okumadan cıkıyor bu üç ihtimalde cidden kötü....bi iki gün içinde silmek sanrım en doğrusu olur..
saygılar....