Dikkat Şoförle Konuşmayınız



Özenirsin  hep

Ama hayal kırıklığıdır.

Kalamazsın evde sıcak yatağında.

Okullar başladı;cehennem

Ve

Saat yedi buçuk;yer değiştirmişler  belli.



Bir hayali saldırı beyinlerinde.

Tam altında

Benim bulutlu gökyüzümün.

Sokaklarımdan sessiz bir hızla akan giden

Bir yolcu otobüsü.



“Arkalara doğru ilerleyelim arkadaşlar”

Diyen insanların olduğu bir toplumdasın sen.

Kork!!!!

Sana dokunmayan yılan aslında hep boynundaydı

Bin yıldan beri belki de kaç deri değiştirdi haberin var mı?



Ağızlar suskun,gözler yorgun mu kalacak hep?

Soru işareti koymaya mecali yok mu bir allahın kulunun

Tehlikeli soruların sonuna hani.

Adsız kaç kişi gitti deri değiştirmedi diye bir fikrin var mı?

Yok mu mecalin imalarının olduğu bohçayı açmak için söyle?



Bazıları bir bohçanın altını delip

Neleri kaçırmaya mecali varken.

Sesin neden  kısık kalmış karşılarında.

Neden bu kabullenmişlik?Neden?

“Hep hayat be abi.Hep şu anasını sattığımın hayatı yüzünden.”



Hep hayat gerçekten be abi

Boynumuzun ağrısı hayat yüzünden

Ellerimizin titrekliği hayattan

Hayallerimize set çekmemiz hayattan.

Hep o kemikleşmiş mantıklılığınızdan ayrılık.



Yolcu gibi yollarda yürümek de bir zevktir der.

Peki hiç düşmeyeceğini mi sanıyorsun?

Onların karanlık kuyularına…

Kuyu da kuyu.

Sıkıldıysan kapı orada değil.

Kaçmadan içeceksin buranın suyunu.

Kabullenmiyorsan savaşacaksın karşımda.



Ellerinde zincir yok;aslında özgürsün.

Aklın mı?

İşte onun için söz vermem.İlerde görürsün


Emirhan Burak Aydın