En çok etkilendiğim film sahnelerinden bazıları;

    - La Strada'nın sonunda Anthony Quinn'in, gece yarısı ıssız bir sahilde başını ansızın yukarıya kaldırarak yıldızlara baktığı, sonra dehşet içinde etrafını izlediği ve hüngür hüngür ağladığı sahne. Sahne, film boyunca akıp giden olayları taçlandıran bir güzelliğe sahipti. Quinn'in devleştiği nadir ânlardan biriydi.

    - Chinatown'da Faye Dunaway'in, filmin son sahnesinde arabasını bir duvara çarpması ve başının direksiyona düşmesi. Dışarıdakiler neler olup bittiğinin henüz farkında değildir. Arabadan kesintisiz ve acı bir korna sesi yükselir. Koşar adım olay mahaline gittiklerinde Dunaway'in başının direksiyon kornasına düşmüş olduğunu görürler. Bu sahne daha sonra çok taklit edildi ama asla bu kadar başarılı olamadı. Dunaway'in o halini görenler arasında, film boyunca kendisini tutkulu bir aşkla seven Jack Nicholson'da vardır. Nicholson'un o anki yüz ifadesini tarif etmek mümkün değil. Bizzat görmelisiniz.  

    - Taksi Şoförü'nde De Niro'nun fuhuş çetesine tek başına baskın düzenlediği sahne. Bütün bir film boyunca bu baskına hazırlanan De Niro'yu, yarı şaşkın, yarı kararlı bir yüz ifadesiyle etrafını kana bularken izlemek çok büyük bir deneyimdi. Mermiler kurbanların bir yanağından girip ötekinden çıkıyor, kiminin parmağını koparıyor, kiminin alnına saplanıyordu. Mermilerin havada çizdiği rota ve kurbanlarda oluşturduğu tahribat açık ve gerçekçi bir tavırla izleyiciye aktarılıyordu. Bu sahne de çok taklit edildi ama asla aşılamadı.

    - Potemkin Zırhlısı'nda, devrim girişimi esnasında bir bebek arabasının Odessa merdivenlerinden yuvarlandığı o muhteşem sahne. Kalabalığın oluşturduğu arbede arasında bebek arabası merdivenlerden aheste aheste yuvarlanmaktadır. Annenin acıklı çığlıkları, ateş eden ve naralar çeken kalabalığın dehşeti, bebeğin, olup bitenlerden habersiz, masum bakışları, tekerleklerin merdivenleri takır takır inişi ve sahnelerin dahiyâne biçimde akıp gidişi sahneyi ölümsüz kılıyordu. Potemkin Zırhlısı, birçok sinema eleştirmenince gelmiş geçmiş en iyi film kabul edilir (Orson Welles'in Yurttaş Kane'i ile birlikte) Bu sahne de çok tekrar edildi. Sonuncusu Brian De Palma'nın Dokunulmazlar filminde oldu. Ama tahmin edeceğiniz üzere, bu da aşılamadı.

    - Satyricon filmindeki tüm sahneler. Fellini sahneler üzerinde, bir ressamın paleti üzerinde çalıştığı gibi özenle çalışmış. Bu güne kadarki en muhteşem mitoloji uyarlaması olan bu filmi hepinize ısrarla tavsiye ediyorum.

    - The Shining'deki tüm sahneler. Sinema dergisi gelmiş geçmiş en iyi 50 gerilim filmini seçtiğinde, The Shining'i bir numaraya koymuştu. Dergi editörleri, seçtileri filmlerdeki en gerilmli sahneleri özellikle belirtiyorlardı. Ama bu film için şunu demişlerdi; "gerilim, filmin tüm sahnelerine eşit biçimde yayılmıştır. Başlangıç sahnesiyle sonuç sahnesi arasında bu bakımdan hiçbir fark yoktur." Bu değerlendirmeye katılıyorum.

    Yine de filmde beni en çok etkileyen sahne, başrol oyuncusunun (Jack Nicholson) eşini oynayan Shelley Duvall'in, kocasının çalışma masasına usulca yanaşıp yazdıklarına baktığında, onun günlerdir; "çok çalışmak Jack'i aptal yapıyor" yazısını tekrarlayıp durduğunu dehşet içinde keşfettiği sahneydi. Kadın masanın üzerindeki yüzlerce kağıdı korkudan cam gibi açılmış gözlerle ve salya sümük ağlayarak inceliyor, hepsinde aynı yazının alt alta sıralandığını görüyor, kağıtları etrafa savuruyor, sonra eğilip masanın altındaki kolileri açıyor, oradan binlerce kağıt çıkarıyor ve hepsinde aynı yazıyı görüyordu.

    Sahne, Overlook isimli ıssız ve devasa bir otelin loş ve geniş bir salonunda geçiyordu. Masa salonun tam ortasında duruyordu. Kocası son romanını daha rahat yazabilsin diye, onca fedakarlığa katlanarak küçük çocuğuyla birlikte otele yerleşen Duvall'in, onun bir cinnetin kucağına düştüğünü keşfettiği bu sahne, en aklı başında adamın dahi uykularını kaçıracak bir sertliğe sahipti. Filmin Türkçe versiyonuna CİNNET adının verilmiş olması boşa değil.

_________________
come here and tell me a fairy tale... i need to hear it, i need to believe it...

_________________
My might is your despair..

_________________
gün ışıklarının sürüklediği o kaçınılmaz alacakaranlığa doğru korkmadan yürüyorum ve ben ölüyorum...

_________________
..so drink to forget and drown all your sorrow bury your dreams choose mind refinery..