Sorun değil falas o zaman ben bi kaç akşam daha yüzüklerin efendisi izliim belki rüyamöa girer yoksa saçma sapan bir rüyamı anlatmak istemem

sen birde nasıl çabaladıgımı gör rüya görmek için

aynen bende . aslında bir öykü yazmıstım ama rüya olarak görmedim artık onu da yarışma dışı yazarım

Sevgili emrethon ve raskolnikov,

Rüyaların neredeyse hepsi saçmadır. Zaten fantastik kelimesine çoğunluğun yakıştırdığı tabir de "saçma"dır. Aslında hiçbiri saçma değil. Tuhaf demek daha doğru olur. Siz anlatımı biraz süsledikten sonra neden güzel olmasın ki? Eminim ki şimdiye kadar yüzlerce rüya görmüşsünüzdür. Anlatın birini gitsin. Kimse bir rüyada mantık aramaz, aramamalı. Benim rüyamı okuduysanız bir çok saçmalık var. Yılanın durduk yere köpek olması ve benim bunu hiç tuhaf karşılamama da saçma o zaman. Bence en saçma rüyanıza bütün site hazırdır.

senin yazını okudum bence o fantastik sınırları içinde bir yazı bence falas ama bak mesela geçende gördüğüm bir rüyadan bir cümle yazayım ne demek istediğimi anlayacaksın.

Yüzüklerin efendisi kitabını okuduğum zamanlarda.

Rüyamada Boromir yüzüğü almış kemerine asmış atla gidiyordu.(Bu arada rüya da kendimi nedense gimli olarak gördüm onun gözünde ) Peşinde Gandalf gimli aragorn üçümüğz arabayla yakalamaya çalışıyoz.arabayı Aragorn sürüyo ve Boromirin atına çarpıp düşürüyoruz.Sonra Gandalf Boromir le dövüşüyo ama öyle kılıç falan değil yumruk yumruğa ) bence bu fantastik (uydurma ya da saçma demiyorum hayal gücü bence fantastik için kullanılması gereken kelime ) hayal gücü sınırlarını epeyce aşmıyor mu ? :=)

Yahu emrethon, anlayamadım gitti. Sen böyle mizahi yönü kuvvetli, uçuk ötesi bir rüya görmüşsün hala yazmıyor, gelmiş bana fantastik sınırlarını epeyce aşmıyor mu diyorsun. Fantastikte sınır mı olurmuş. Keşke öyle bir rüya da ben görseydim. imrendim sana, samimiyim. Yaz işte, merakla bekliyorum. Bence uslubuna mizah katarsan bu rüya çok popüler olabilir.

tamam 29 Mayıs a kadar rüya göremezsem zaten mecbur bunu yazacam çünkü başka rüyamı hatırlamıyorum

Bak ben bu konuda senden şanslıyım. 5 yaşımdan sonra gördüğüm rüyaların 1/4 ünün aklımda olduğunu rahatça söyleyebilirim. Şu son 7-8 senedir gördükleriminse yarısını ayrıntılarıyla anlatabilirim. Bence o rüyan da çok eylenceliydi. onu yaz derim.

KORKULARIM  VE GALİBİYET       ADAY
Kendimi bir ovada buldum kimse yoktu. Sadece dağ bayır vardı.Tabi merak duygularım artıkça yürümeye başladım. Ama hava kararıyordu ,yakın bir zamanda merakımın korkuya varacagını hissedebiliyordum. Çünkü biliyordum ki; korkularım hep benle olacaktı. Ama o sırada durup mantıklı bir şekilde  düşündüm. Bu rüya olmalıydı benim bir ovaya gelmem esrarengiz bir biçimde imkansızdı. Bilinçaltımda ne varsa onu görürdüm ama yakın zamanda beynimle savaşmayı ögrendim. Çünkü beyin benimdi ben kontrol ediyordum. Birden durup bir kılıç düşündüm, elime bir kılıç geldi.Göz kamaştırıyordu resmen bir harikaydı  ve birden etrafımı korkunç yüzlü şeytanlar bastı. ve ilerden gelen ayak sesleri depreme neden oluyordu.  Onları gördükçe korkuyordum korkudan beynime hükmedemiyordum. Gelen romanımdada yazdıgım karanlık lord du
lord digerlerinden dahada korkunç bir yüzü olan güçlü vede 4 metreye yakın boyu olan igrenç bir yaratıktı. ama son bir kez beynime hükmedip iyi kılıç kullandıgımı vede bir ordum oldugunu düşündüm çok zorlandım düşünürken başım agrıyordu igrenç suratlı şeytanlar yanıma geliyordu,  ama bir anda kılıcımı çektim ve hepsini çok iyi dövüş sanatları ustası gibi dövdüm.  ama lorda yaklaşmadım bile lord "senle görüşecez " dedi vede gitti. ilerden igrenç yüzlü şeytanlar  geldi resmen bir ordu vardı o şeytanlardan,
  ama güneşi düşününce eridi vede ordularım her yere dagıldı ve ben bir kez daha korkularımla yüzleştim vede galibiyet duygusuna kapıldım.

Sevgili Rippers,

Yazında anlattığın çok güzel de, "de"leri ayrı yazmamışsın. Cümle başında baş harfler küçük. ve nerdeyse hiç virgül yok. cümlelelerin karman çorman olmuş. baştan savmışsın.. Bana kalırsa hiç beklemeden düzeltmelisin yazını. Böyle imla hatalarıyla ve anlatımda hasarlarla dolu olan yazıları yarışmaya kabul edemeyiz. Düzenleyip daha başarılı olacağını ümit ediyorum. Hadi Hayırlısı.

YAŞAMIN DEĞERİ ''ADAY''
Yatağımdan kalktım, odaya doğru yürüyordum, yerde kan lekeleri vardı, elime baktım, elimde de kan var. Diğer elimle kan akan yere dokundum ve kan şiddetle akmaya başladı. Bir anda yer sallanmaya başladı. Merdivenlerden aşağıya indim baktımki tanımadık bir yüz"N'apıyorsun gecenin bu vaktinde?" diye sordu."Deprem oluyor dışarı çıkmalıyız." dedim, tanımadığım yüz cevapverdi: ''Deprem falan olduğu yok.'' "Peki, neden sallanıyor?"dedim.''Sallanmıyor'' dedi. Peki ya nedir bu neden ben sallanıyorum. Cevapverdi.’’Bu soruyu kendine sor içinde çözemediğin sorunların vardır belki beklide yalnızlık’’ dedi.’’Yalnızlıktan neden olsun ki’’ dedim. Cevap verdi ‘’Herkesiniçinde yalnızlık hissi vardır kimi bir şeylere bağlanmaya çalışır kimileri senin gibi sorunlarını çözemediği için sorunlarını büyütür’’dedi. Ve kaybolduben de dışarı doğru koşmaya başladım. Elime baktığımda elim halen kanıyordu biraz koştukta sonra bir su birikintisi gördüm eğilip elimi temizledim. Biraz olsun kanama durdu. Koşmaya devam ettim kan eskisinden daha fazla akmaya başladı.İleride ağaç gördüm ağaca doğru koşup ağacın dibine oturdum. Düşünüyordum yaşamo değerli sevgisinden ben mahrum mu bırakmıştı artık yaşam sevincim kaybolmuşmuydu.Yoksa ölüm dedikleri bu muydu bir sevgili, yaşama sevinci hepsi yok olmuş yalnızmı ölecektim. Tanımadık yüz yeniden belirdi bana şöyle dedi’’Ne olursa olsunasla yaşama sevincinden vazgeçme hiçbir şey olmasa şu ağaca sevgi besle o bileseni yaşama geri döndürecektir. Asla yalnızım deme en yalnız anlarında bileseni duyan hisseden birileri vardır. Cümlesini şöyle bitirdi ‘’ YAŞAMAK HERŞEYE RAĞMEN GÜZELDİR’’ dedi ve kayıp oldu.


  
Sonra yataktan düşer gibi oldum ve uyandım rüyayı gördükten birkaç gün sonra yarışmayı gördüm ve sizlerle paylaşmayıistedim.

Bu rüyamı görme nedenim sanırım sınavlardan ve piskolojik olarak sıkıntılarım olması süreklü ölmeyi düşünüyordum ve bu rüyayı geçen hafta gördüm site de böle yarışma oldugunu gördüm ve katılmak istedim.Sevgili jüri en kısa zamanda güzel veya hüzünlü cevabınızı bekliyorum.Hepinize en  içten sevgilerle mutlu yaşayın...

Neden alınamıyormuş ki?Noktalama işaretlerini koyar ya da koymaz.Burada amaç rüyayı yazıp yarışmaya katılmak değil mi?Ne yani senin yazının noktalama işaretleri eksik deyip yarışmaya mı almayacaksınız?Birinci olur ya da olmaz bence sizin vermeniz gereken karar bu.O zaman bu saçma olmuş deyip bir başkasınınkini de kabul etmeyin.Yani bence söylediğin çok saçma.Eğer böyle yazmışsa ve aday demişse sen bunu yarışmaya dahil etmiyorum diyemezsin.

ÖLÜMÜN SESİ (ADAY)


Adamların ikisi de üzerime doğru geliyordu.Yanımdaki arkadaşın yere düşmüştü.Beyaz gömleği kir pas içindeydi ve kullanacak bir silahı yoktu.Elimdeki silahı üzerime gelmekte olan iki adama doğrultmuştum. “Durun!Yoksa ateş ederim.” Fakat durmuyorlardı.Adamlardan birisi oldukça kalıplıydı.Aynı Lost filmindeki Bay Eko’ya benziyordu.Belki o bile olabilirdi.Önemli olan şu an üstüme doğru gelmesiydi.Diğeri çelimsiz biriydi.Ondan pek korktuğum söylenemezdi ve daha önce hiç görmemiştim. “Bir adım daha atarsanız bu hayatınızdaki son adım olur.” Ve beni dinlemediler.Hayatlarındaki son adımı attılar.Çünkü adımlarıyla beraber tabancamı ateşlemem bir olmuştu.İki el ateş etmiştim.Aslında hemen ölmemeleri gerekirdi.Can çekişmeleri, bağırmaları, “Aman Tanrım olamaz” demeleri gerekirdi.Fakat hemen ölmüşlerdi.Gömleklerinin üzerine kanları hızla yayılmaya başladı.Hemen tabancayı yere attım.Bunu nasıl olmuşta yapmıştım.İçimdeki sıkıntı tarif edilemezdi.Ben iki kişiyi hiç haddime değilken bu dünyadan silmiştim.Onlar beni öldüreceklerdi diye düşünmeye çalışıyordum ama olmuyordu.Bu duygudan kurtulmak istemiyordum.Suçluluk duygusundan.Çünkü ben iki kişiyi öldürmüştüm ve bu duygudan kurtulmaya hakkım yoktu.Arkadaşıma döndüm.Korkulu gözlerle bakıyordu. “Geri al.Bu olay böyle sonlanmamalı.Lanet olası geri al.Bu olayı farklı bitirmeliyiz.Hayatının bu parçasının yeniden yaşa.Ben katil olamam.Dene çabuk.” Arkadaşımı daha önce de görmüştüm bunu yaparken.Yaşamındaki kesitleri değişik şekillerde birkaç kez yaşıyordu ve ben de buna şahit olmuştum.Şahit olduğumu hatırlıyordum. “Öldürdüm mü onları?
“Evet dostum.”Sesi çok hüzünlüydü. “Ve bunun dönüş yolu yok.”
“Yüzümde ufak bir gülümseme belirdi.Deliceydi!Bu bir rüya.Öyle olmalı.Ben birini öldüremem, bunu yapamam ve eğer öyleyse yaşayamam.
“Seni ahmak.”
Bu annemin sesiydi.Evet öldürmüştüm.O yüzden bana kızıyordu.Kafamı yere eğdim.Diyecekleri bu kadar değildi elbette.Artık yüzüne bakamazdım.
“Kalk okula yine geç kaldın.Bak hala yatıyor.Tembel teneke hemen o yataktan kal ve derhal okula.”
Gözlerimi açtım ve terle ıslanmış yatağımda yatarken buldum kendimi.Annemin beni bu kadar erken uyandırmasına hiç bu kadar sevinmemiştim.

Sevgili oKiDoKi,
.