Musiki, her şeyden önce musiki;
Onun için tekli mısradan şaşma.
Kıvrak olur, erir havada sanki;
Ağır aksak söyleyişe yanaşma.
.
Kelime seçerken de meydan senin;
Bile bile bir nebze aldanmalı.
Dumanlısı güzeldir türkülerin;
Öyle hem seçik olsun hem kapalı
.
Güzel gözler tül ardında görünsün
Gün ışığı titresin şiirinde
Ak yıldızlar maviliğe bürünsün
Ilgıt ılgıt sonbahar göklerinde
.
Ara rengin peşindeyiz çünkü biz;
Rengin değil, ara rengin sadece
Ancak öyle sarmaş dolaş ederiz
Kavalı boruyla, rüyayı düşle
.
Nükte belâsından kurtulmaya bak;
Acı zekâ, sulu gülüş neyine?
İşe karıştı mı bu cins sarmısak
Maviliğin yaş dolar gözlerine
.
Tut belağati boğazından sustur
El değmişken bir zahmete daha gir
Kafiyenin ağzına da bir gem vur
Bırakırsan neler yapmaz kim bilir?
.
Nedir bu kafiyeden çektiğimiz?
Hangi haylaz çocuk, yahut hangi deli
Sarmış başımıza bu meymenetsiz,
Bu kof sesler çıkaran kalp inciyi?
.
Hep musiki, biraz daha musiki;
Havalanan bir şey olmalı mısra
Deli bir gönülden kalkıp gitmeli
Başka göklere, başka sevdalara
.
Dağılıp tozu sabah rüzgârına
Mısraların alsın başını gitsin
Kekik, nane kokaraktan, dört yana
Üst tarafı edebiyat bu işin
.

Sembolist şairimizi severim, ama kendi dilinde daha anlamlı, biraz güzel bir son olsun, mutlu bir son, böylesi en güzeli, en sevdiğim şiirle olsun belki de, ne dersin yönetici?

MİLYON KERE AYTEN



Ben bir Ayten'dir tutturmuşum oh ne iyi

Ayten'li içkiler içip sarhoş oluyorum ne güzel

Hoşuma gitmiyorsa rengi denizlerin

Biraz Ayten sürüyorum güzelleşiyor

Şarkılar söylüyorum

Şiirler yazıyorum Ayten üstüne

Saatim her zaman Ayten'e beş var

Ya da Ayten'i beş geçiyor

Ne yana baksam gördüğüm o

Gözümü yumsam aklımdan Ayten geçiyor



Bana sorarsanız mevsimlerden Aytendeyiz

Günlerden Aytenertesidir

Odur gün gün beni yaşatan

Onun kokusu sarmıştır sokakları

Onun gözleridir şafakta gördüğüm

Akşam kızıllığında onun dudakları



Başka kadını övmeyin yanımda gücenirim

Ayten'i övecekseniz ne ala, oturabilirsiniz

Bir kadeh de sizinle içeriz Ayten'li

İki laf ederiz

Onu siz de seversiniz benim gibi

Ama yağma yok Ayten'i size bırakmam

Alın tek kat elbisemi size vereyim

Cebimde bir on liram var

Onu da alın gerekirse

Ben Ayten'i düşünürüm, üşümem

Üç kere adını tekrarlarım, karnım doyar

Parasızlık da bir şey mi

Ölüm bile kötü değil

Aytensizlik kadar



Ona uğramayan gemiler batsın

Ondan geçmeyen trenler devrilsin

Onu sevmeyen yürek taş kesilsin

Kapansın onu görmeyen gözler

Onu övmeyen diller kurusun

İki kere iki dört elde var Ayten

Bundan böyle dünyada  

Aşkın adı Ayten olsun




                       (Ümit Yaşar Oğuzcan)

sakın bitirmeyin ikinizinde konuşmalarından çok şey öğrendim en azından güzel şiirler okumuş oldum lütfen devam edin öykü okumak kadar zevkli tartışmanızı okumak.

şiirlerini tek yerde toplasana birde tek tek gir çık zor oluyor tek yerde topla ara ara bakacağım emir gibi oldu da yapıver işte:D

Tartışmalar zevklidir zaten, hiç değilse benim için, hiç değilse sağlam görüşlerin akılcılıkla ve sağduyuyla savunuluyorsa... Neyse sen böyle okumaya çalışsan ya da istersen haydarerenakin.blogspot.com var, oraya da koyuyorum şiirlerimi,

evet buradan okumak daha kolay ara sıra açıyorum efkarlandırıyor şiirlerin insanı ve şiirlerin söylenirken nasıl bir tınıya sahip olduguna daha çok bakarım şiirlerini akıcı bir şekilde okuyabiliyorum sesli şiir okumayı çok severim de.

Dinmeyen sevgin kalbime kar
Lanet olası zaman ki zarar
Savur saçlarımı rüzgar
Görmedim ömrümde böyle efkar

Günler zamanda uçuyor,
Terliyorum,
Dört bir yanımdan rüzgarlara esirim,
Dalgalardan tuzun kokusu geliyor,
Titriyorum,
Derin maviye bakıp, korkuyorum,
Sadece bir dakika,
Her şey işte böyle bir aralıkta başladı,
Bu kadar kısaydı,
Özensiz, derme çatma...
Perdeye dolan rüzgar gibi içim kabarıyor,
Aldığım nefes zor bela,
Vermekse olası değil,
Gitmek ne zormuş dönüp bakmadansa,
Ellerimde kan,
İçim kanıyor, yaram derin,
Derbederim...
Kapılar ardınca açılıp kapanıyor,
Duman duman bir uyku beni saran,
Sarıldığım yokluk,
Avuntum varlık,
Bedenimden içerilerde ruhuma bakıyorum,
Kararıyor,
Sevmek, pişmanlığı yaşamanın kısa yolu,
Sarıldığım beden,
Sevdiğim,
Sevildiğimi sandığım...
Gerçek, acımsı tadında hiç lezzetli değil,
Lakin yemek lazım hazmetmek adına,
Ve kaldırıyorum kadehimi,
Yalnız senin adına!

Savur saçlarımı rüzgar
Görmedim ömrümde böyle efkar
İbre sağda rahat, kalsın,
Biz diyemiyorum artık, olsun,
Gece yollar ne güzel, bilirsin,
Şeritler akıyor, lambalar suskun,
Şimdi herkes sussun,
Sessiz haykırışım kulaklarını bulsun,
Her nefes sonuncuymuşçasına
Derinden doluyor içime,
İçimde yokluğun, kalbim bomboş,
Perişan, derbeder...
Her şey senden yana,
Ben yapayalnızım, sensizken sonsuza dek,
Uykularım kaçıyor,
İçim sıkılıyor...
Hızla es rüzgar,aklımda binbir düşünce,
Elinden geliyorsa, kopar al benden,
Bu gece de zifir karanlık,
Gözlerin yok,
Yolumu bulamıyorum...
Şimdi, sensizlik hali,
Zamanı ellerimden çaldı,
Hangi günün, hangi saati bilmiyorum,
Bilmekten korkuyorum,
Dinmeyen sevgin kalbime kar
Lanet olası zaman ki zarar
Savur saçlarımı rüzgar
Görmedim ömrümde böyle efkar

Ve kapılarca yol almak gerekti,
Dokuza ulaşmak için onlarcasından
Ahşap ve çelikten, sayısızcasına,
Ve nihayetinde buradayım
Bir başıma...

Gece baykuş sesinde çağırdı beni,
Hediyeleri vardı, sundu sessizce,
Ve karşılık beklemeden uçup gittiler,
Terliydim ve yorgun...
Ellerim alnımda, ıslaktı,

Sonra gözlerimi açtım; acıyla,
Ellerime baktım, ıslaklığa,
Ve o anda ilk kez ay ışığında
Parlayan kana şahit oldum!

Kan damarda durmuyordu,
Akmak için yalvarıyordu,
Sonra gün doğdu,
Ellerimde akan soğuk suyun tadı,
Ve ilahi arınışım...

Kumun üstünde,
Deniz kıyısında, güneşin altındayım...
Sonsuz karanlığın
Yanılsayan aydınlığında ter içindeyim
Yorgunluk haddini aştı,

Bildiğim, sevdiğim gece
Hızla yaklaşıyor,
Baykuşların uyanışlarını
Duyabiliyorum!

O, her yerde,
Ondan kaçmak imkansızla eşdeğer,
O, var olan tek asi,
Ve dünyanın efendisi,
Dünyevi olan zevkler deryası,
İşte onun ilgi alanı,
Ve bedenen muhtacız,
Onun bize sunduklarına...
Tatminkarlık yönünden zayıfsak elbet
Denize bakıyorum, dalgalara...
Üstünden yıllar geçse de
Yinelenecek devinimler bunlar,
Ve uçuşan kumlar,
Şu kayaların kuma dönüşümü
Merakımı dalgalandırıyor,
Ne kadar zayıfsan muhtaçsın ona o kadar!

Hızla hızla vuruyor şimdi kıyıya
Dalgalar,
Ve su kabarıyor, köpükleniyor,
Sonsuz mavilikler ufukta buluşuyor,
Bir taş atsam ne değişir,
Rüzgarı hissetmiyor musun,
Kuvvetini ve kudretini,
Bir nefes alsam ondan ne değişir
Neyi değiştirir...
Sadece beni hayata bağlar,
Lakin ben,
Hayat bağlamında neyi değiştireceğim...
Bilmiyorum,
Bir amacım olmalı,
Nefes almak uğruna gelmiş olamam,
Uzaklardan bir ses geliyor,
Duyuyor, irkiliyorum...

Hayat nefes almaya çalışıyor,
Çabalarının karşılığını da alıyor,
Lakin ben rüzgara ellerimi açsam da
Soluk alamıyorum,
Ağzıma litrelerce su bocalasam da,
Susuzluğumu dindiremiyorum,
Lanetlendim,
Buncasına rağmen,
Ölemiyorum,
Ben bir yaşayan ölüyüm,
Hayatın içinde bir gezgin,
Cehennemin sıcak topraklarından bir elçiyim
Dolaşıyor, bakıyor, duyuyorum...
Ama duyuluyor muyum emin değilim,
Lanetlendim,
Ölemiyorum!

Yansıyan yeşili rüzgar dalgalandırırken
İzliyor gözler,
Ve gözbebeklerinin ardında
Binlerce duygu kendinden geçiyor,
Beden durulmuş, sakin,
İçimde fırtınalar kopuyor,
Sahilden esen rüzgar tuz kokusuyla,
İçime doluyor,
Kuş sesleri, yaprak hışırtılarına karışıyor,
Ve resimdeki surat,
Gülümsüyor,
Gülse sesi duyulmayacak,
Biliyor,
Ondan gülümsüyor,
Gözlerim kor alev,
Ruhum gülümsüyor...