Çimlerin üzerine uzandım,
Onları hissediyorum,
Her birini...
Ve ezilişlerini duyuyorum,
Güneş batmak üzere,
Akşam güneşinin altında çimlere uzanıyorum,
Ve satır aralarında kayboluyorum,
Bir karınca kalemime ilişiyor,
Rüzgara baş kaldırsa da,
Nefesime boyun eğiyor, uçup gidiyor,
Derimin kavrulduğunu hissediyorum,
Duvarın beyazında,
Çimlerin yeşilinde,
Terimin şeffaflığında rüzgar misali,
Ve şimdi görüntüler bulanıklaşıyor,
Uyku bedenimi gizli bahçelerine davet ediyor...

Güneşi yazandan ayın feryadını okumak da güzel olurdu, sonra gözün gördüğü her ne varsa sessiz çığlıklarında, seslendirsin, yazsın isterdim sonra, okumak zevkken, mahrum olmamak hiç bir şeyden... Paylaşımından mutluluğumu dile getirmek istedim...

Oturmuş kumların üzerine,
Savrulan saçları yüzünde,
Bukle bukle...
Bikinisi mavi, denizle eş...
Ve güneş,
Ilık ılık damlıyor bedenine,
Yavaş yavaş,
Soğuk taş duvarların ardında
Bir ahşap rafta olacaksın yakında,
Şimdi usul usul gir kalbime,
Sakın tek bir kelime etme,
Konuşma gerek yok buna,
Nefesin nefesime değsin,
Aldırma, tenim teninde ıslansın arzunla,
Ve şehvet ikimizi de sarsın,
Bırakmayacakmışçasına...

Sesini duyuyorum,
Lakin seni göremiyorum,
Bunun ne kadar acı olduğunu tahmin et,
Edemezsin sanıyorum ki,
Ve yıllar geçiyor, umursamazca,
Seni bulamayacağımı bile bile,
Gökyüzüne bakmak,
Yıldızları okumak, bulutlardan desenler
Yaratmak...
Sesini duyuyorum,
Lakin seni göremiyorum,
Tahmin edemiyorsan benim yerime geç,
İçimde tarif edilmez bir acı,
İçim acıyor,
Ve rüzgar tenimi okşuyor,
Üşüyorum,
Ürpermelerle kendimden geçiyorum...

Ruhumda derin dalagalanmalar,
Karşı koyamıyorum,
Kan!
Seni arzuluyorum günümde ve gecemde,
Yapışkan ve ıslak,
İşte hayat,
Sen böylesin, bu kıvamda, bu renkte,
Biliyor, görüyorum,
Uğultuları duyuyorsun değil mi?
Karşı koyulamayacak denli
Kendinden geçirici...
Sesler her yanımı sarıyor,
Kulaklarımı tıkamak çare değil,
Bulutlar gelip geçerken
Kendimden geçiyorum...
Ve onu görüyorum...

Halıya değiyor ayaklarım,
Bedenim üşümüş titriyor,
Ve sehpada hayaller,
Üst üste istiflenmiş binlercesine,
Uzanıyor, yetişemiyorum,
Çok uzaktalar benden,
Ve farkına varıyorum ki asıl ben
Uzağına düşüyorum hayatın...
Ekranda binlerce yüz beliriyor,
Sonra sinirleniyorum,
İsteğim sorulmuyor, yokmuşum gibi,
Bireyim,
Nefes alıyorum,
Ama fark edemiyorum,
Bu,
İşte bu beni deli ediyor!

Midemde bulantı,
Ne yana baksam katlanıyor, artıyor,
Her yanımda keyif kaçırıcı gerçeklik,
Huzursuzluk üstümde,
Halının desenlerine takılıyor gözlerim,
Olmuyor, rahatlayamıyorum...
Tatildeyim,
Lakin ayrımsayamıyorum,
Beş...
Derinlerden dilime vuran bir ses bu,
Neden ve nasıl bilmiyorum,
Bilinmezliklerin eşiğinde,
Rüzgara vuruyorum kendimi,
Bir çözüm arıyorum,
Yok,
Yokluğa kollarımı açıyorum...

Zaman geçmiyor,
Dakikaların arasına sıkıştım,
Kıpırdayamıyorum,
Ne yazacak kelimem var,
Ne de kıpırdayacak haldeyim,
Kan akıyor,
Bir nehir misali akıyor kan,
Ve durmuyor,
Kaosu hissedebiliyorum,
Haz verici bir duygu bu,
Derinden gelen sarsıcı bir dengesizlik,
Ve koşuşturan insanlar,
Kan göllerinde boğulmadan evvel,
Kaçmaya çabalıyorlar,
Kaçamayacaklar,
Kan akıyor,
Ve durmayacak da!

Ve güneş batıyor semada,
Sessiz sedasız,
Dalgalar durmuyor,
Ne acele bu,
Ne bu kendinden geçiş hali,
Tüm gün köpük köpük kıyıya vurdu da,
Şimdi poyrazda kıyıya paralel gidiyor,
Kimi ağaçlar kıpırtısız,
Kimisi rüzgarla savruluyor,
Sanki her karışta hava akımları değişiyor,
İçimde tuhaf bir his,
Etrafımda doğal olmayan bir şey var,
Açık havada, balkondayım,
Bir anda rüzgar çıkıyor, önümde ağaçlar,
Dalgalanıyor
Ama bana dokunmuyor rüzgar...

Ve kavgasını veriyor rüzgara karşı martı,
Elinden geldiğince...
Uzaklarda ufukta bir gemi görünüyor,
Dalgalara inat, dimdik ayakta,
Arkasında belli belirsiz dağlar...
Ve koyun diğer tarafında
Sıra sıra evleri
Camlarına akşam güneşi değdikçe
Yanıyorlar,
Erimeden, hızla hızla,
Ve hüzün dolu feryatlarla,
Yanıyorlar,
Bir karga çamın tepesinden kanat açıyor,
Hayat ellerimden uçup gidiyor,
Onlarca metre yüzsekten bir martı geçiyor,
Akşam güneşi ıslak geceye batıyor...

İçimde tuhaf bir duygu var,
Mide bulantısı değil,
Mutluluk da değil,
Başka bir şey,
Gecenin köründe, karanlık sokaklarda,
Yalnız yürümeye eş belki
Belki de yakamozlar denizde,
Dalgalara sarılırken mehtaba bakıp,
Ardı sıra sanat müziğinden nağmelere
Teslim olmaya benzer...
Tarif edemiyorum,
Aklımda binlerce kelime var birkaç dilden,
Hiçbiri bu hali anlatamıyor,
Kifayetsizler şimdi,
Ve vazgeçtim anlamlandırmaktan,
Yaşamak kafi!

Rüzgar git gide artıyor,
Üşüyorum,
Güneş çoktan battı,
Hüznünü saklıyor yüzümün gece,
Ne müthişsin, harikulade,
Karanlığın bir örtü...
Her şeyi derininde saklayan,
Ve yıldızlar gülümseyişlerin; cılız ve uzaktan.
Sen hayatsın,
Karanlıkların içinde gülümseyen,
Ve kendi yolumu bulmamı isteyen,
Işık tutmuyorsun,
Işık gözlerimde,
Bunu fark ediyorum sayende,
Ve perde pencereden taşıyor,
Gece daha yeni başlıyor!

Mutlu olmak zor
Olmamak için bir sebep değil lakin bu,
Hayat çok kısa yaşamak için
Ölmek içinse makul
Maviden laciverte dönüyor gökyüzü,
Ay, bir yerlerde görünür olmuş olmalı,
Akşam yıldızı hemen yanımda,
Çamlar koyulaşıyor yeşilin tonunda,
Ve kararıyor gökyüzü,
Yıldızları görebileyim diye,
Bir şeyler kokuyor, tanıdık değil,
Erken geldi bugün uykum,
Nefes almak zor geliyor,
Tavandaki çatlakları lambanın ışığında
Fark ediyorum,
Hava kararıyor, o geliyor...

Anlamıyor kimse beni,
Ve uzaklarda bir yerlerde bir çığlık kopuyor,
Uzaklara dalıp gidiyorum,
Bir sinek gece vakti huzurumu kaçırıyor,
Adeta uyuz yaratık beni takip ediyor,
Nefret ediyorum sineklerden,
Vızıltısından, lanet siyahından ve bedeninden,
Vuruyorum ona,
Düşüyor yerde kımıldanıyor,
Tekrar vurmak isterken,
Kolumu çarpıyorum masaya,
Hala zonkluyor,
Ama beni takip eden yaratık,
Ya da ölüsü,
Bir anda
Ortadan kayboluyor!

Uykusuzluk çekiyorum,
Karanlık rüyalar ya da kabuslar,
Görüyorum olur da uyuyabilirsem,
Belki kendi kendime,
Uykudan da kaçıyorum,
Uzak mı durmak istiyorum,
Bir kitabın sayfalarından,
Satır aralarına sıkışan şiirlerimde,
Dizelerine sıkıştığım,
Anlam içinden ayçiçeğince anlamlar açan
Haşim'e kadar gidiyor uykusuzluğum...
Bir kadeh şarapta,
O, batan güneşi görüyor,
Ben kan görüyorum...
Belki o da benim gibi anlıyordu,
Lakin kimse bana kadar onu anlayamamıştı...