Saygıdeğer arkadaşlarım,kankalarım,dostlarım

Hepimizin yaratıcılığını çalıştıracağı gün geldi!Vakit bu vakittir!Kendi evrenimizi yaratmaya var mıyızz????

Sizlerin rüya ve hayalleriyle şekillenecek dünyamızın konusu sizce nasıl olsun??

Tabii ki en büyük büyücü benim
Ama böyle kısaca anlatamam ki

Mesela Yüzüklerin Efendisi'ndeki Gandalf The Grey, Gandalf The White olayından etkilendim ve benim evrenimde üç ayrı büyücü tipi var. Temsili renkleri beyaz, kırmızı ve siyah olan bu tiplerden beyaz olanı, nasıl desem, pozitif güçlerle yani iyiliğin güçleriyle; siyah olanı, tahmin edin, evet doğru, karanlık güçlerle; ve kırmızı olanı da dünyevi güçlerle çalışıyor. (Yalnız bu kırmızıyı daha tam oturtamadım.)

Bi dakka ya. Herkes kendini yazmıyo mu? Ortak mı olmalı? Ben şaşırmışım yolu o zaman.

Olay şudur:Bir hikaye yazarmış gibi bir rpg dünyası oluşturacağız.Herkes her mesajda dünya ile ilgili bir detay, bir bilgi yazacak ve altındaki onu takip edecek.Böylece hepimizin çabalarıyla bir dünya oluşturmuş olacağız.Uyacağımız 3 basit kural var.

1)Her mesajda sadece bir konudan bahsedeceğiz.Sonra birleştireceğizz.Bu paragraf halinde ufak bir hikaye,önemli bir bilgi olabilir.Ama başkalarına saygı için birçok konuya birden atlamayacağız.Her mesajda bir bilgi..

2)Ama yukardakine ek olarak tek cümlelik konuyla ilgisiz bir anektodta bulunabiliriz.Tek başına çok fazla şey ifade etmeyebilir.Ama başkalarının fikirleri için ilham kaynağı olabilirler.

3)Birbirimizin yazdıkları ile çelişmeyeceğiz.Evet bunu başarmanın tek yolu yazılan her şeyi okumak.Eğer çelişen birşey yazılırsa ilk yazılanı doğru kabul ederiz..

(Not:Esinlenmek serbest-Sonuna kadar! )

Kimse evrenin nasıl doğduğunu tam olarak bilmez.Bazıları dev bir kozmik patlamanın, sonsuz boşlukta yankılanarak uzaktaki Dev Karanlığı uyandırdığı ve dünyaların bir gün yok olmak için yaratıldıklarını söyler.Bazıları ise evrenin tek ve sonsuz güçlü bir varlığın eseri olduğunu söyler dururlar.Bu kaotik evrenin kökleri nereye uzandığı belirsiz olduğunu söylesekte, emin olduğumuz şey çok güçlü bir ırkın, evrende bulunan her dünyaya ayrı ayrı bakarak, onları gözeterek onlara güzellik ve hayat bırakarak gittikleridir.Onlara daha sonra tanrılar olarak kabul edilecek olanlardır...

Onlar dev dağlar, derin denizler yaptılar elleriyle.Kara perde gibi karanlığa boğulan gezegenlere huzuru getirdiler, atmosferler yarattılar.Bunların hepsini bu kaotik ortama, uzak bir hedef gibi gözüken, düzeni getirmek için yaptılar. Keşmekeşten düzen yaratmak onların doğasının, ileri görüşlülüklerinin bir parçasıydı. Onlar ilkel ırkları bile güçlendirdiler; kendi işlerini yapabilsinler ve saygıdeğer dünyalarının bütünlüğünü koruyabilsinler diye.

Onlar konuşabilir ırkları,kadim yaratıkları ve gizemli ruhları yarattılar.Ancak kaotik evrenden tanrılar kadar saf canlılar olan Feerular istem dışı doğdu...

Eeeee bu sadece benim dünyam olmucak yazın bişeyler

Arkadaşlar fikir harika!Birimiz bişey yumurtluycak ve diğerleri onu takip edecek!Sonunda da ortaya harika bi öykü çıkacak!Benim önerim şu;eğer bu fikir MAJERE'den çıktı,herkese karakteri o yüklesin ve herkeste o elindeki karakter doğrultusunda,o karakter kapsamında elimden geleni yapsın.Hizmette sınır yok!Majere yönetmen oluyo ve katılımcılarda onun en başta verdiği karakter doğrultusunda DOĞAÇLAMA yapıyo!Bakın arkadaşlar doğaçlama diyorum çünkü Majere hikaye başladığı andan itibaren bize müdahale etmiycek.Eğer sizede uyarsa başlıyalım ve ya daha iyi fikri olan varsa tez zamanda yumurtlaya!

Feerular'ın savaşı çok çetin geçti,denizler kurudu,dağlar parçalandı

Feeruların çoğusu bu savaşta yok oldu,doğanın çeşitli yerlerine dökülen kanlarından ejderhalar doğdu.Gümüşe değenden gümüş ejderhalar,sudan deniz ejderhaları ...

Yarı-tanrıların barışında doğa güçlerine hükmeden ölümsüz,soyut varlıklar doğdular,onlar hep var olacakalr,ta ki tanrılar bu sırada doğan Kader'i görevinden alana dek...

Irklar yeni dünyaya dağıldılar,elfler ormanların mistik büyüsüne kapıldılar,Feeruların savaşında topraktan doğan cüceler dağlara,insanlar heryere dağıldılar.O sırada kaosun kalbinden evrene yayılan büyüden buçukluklar, goblinler ,yeşil derili şeytansı orklar doğdular.(efsanelerde bir tür parazitten türedikleri belirtilmiştir...)

Feeruların göçtüğü kıta bilinmez...Sağ kalanların 30 kadarı buraya göçmüştür,kalanlar ise ulu krallarının yardımıyla tanrılara karsı koyabilecek kadar büyük olan güçlerini keşfettiler,ve bencilleştiler.Güçleri müyhişti,kadim ve bilgeydiler.Göç edenler için denirki umutsuzca karanlık ormanlarda dolaşırlarmış ve birgün keşfetecekleri güçle intikam alacakları günü beklemektedirler...

Tanrıların savaşı sürerken dünyaya da kaos hakimdi...

Sürgün feeruların bazıları Kayıp Kıta'ya gitmedi ve kulların diyarında kaldı...Orklar ve goblinlerin aklını çaldı Kumların Efendisi...Rüyalar onun büyüsüyle zehir oldu,sihirin dokunuşu ve onun eşsiz cazibesi bazı elfleri ve insanları da kandırdı ve elflerin dışladığı korkunç soy doğdu... Yarı tanrılar dünyada savaşa başladılar....

Saldırı kuzeyin buzlu dağlarından geldi...Feeruların lanetlediği insanlardan yarı insan yarı iblis(!) canlılar doğdu...Kurt adamlar,porsuk adamlar,at adamlar...

On Yıl Savaşları'nda Kuzey Dağları kana boyandı,binlerce elf,cüce,insan katledildi,sürüldü... Lakin tanrılar bu soykırıma göz yummadılar ve Feeruların en cesurunu yeni doğan bir çocuğun bedeninde dünyaya getirdiler...

Denir ki doğumunda ona Feeru gücü,Tanrı bilgeliği,Kış Ruhu(tanrıların bir armağanı olan bu ruh insanı somut her cisme karşı korur),Feeru yeteneği verilen elflerin erdemi verildi...

Görülmemiş güçte bir büyücü,cesur bir savaşçı,kadim bir bilge oldu...Ünü tüm diyarlara yayıldı ve Feerular başka birinin geldiğini anlayarak korktular...Ve onu temizlemek için iğrenç yöntemlere başvurdular...

Ve o, Sessiz Yaylalar'da,Tanrıların Sancağı'nı dikip,altın miğferini başına geçirdiğinde elfler ve insanlar,cüceler ve buçukluklar toplandı,kuzeye yürüdüler,kanın aktığı diyarlara...

dünya tek biri canlıya karşı birleşmişti.kendi kanlarında boğulmamk için O'nun ölmesi gerekiyodu.Barbar olmalarına karşı savaşmaktan ilk defa korkuyorlardı.O'nu süşündükçe adımları geri gidiyor,damarlarında ki kanın daha yavaş aktığını hissediyorlardı...Korkunun ecele faydası yok.Ya kazanıp bütün dünyayı gözlerinde ki alev kırmızısına bayuyacaklardı,ya da geldikleri puslu dağlara gei dönüp eski tanrılara umarsız yalvarışlarına devam ediceklerdi

(umarım ayak uydurabilmişimdir,aklımdan geçenleri yazdım)

walla bende merak edıyorum nolcak sonunda?Baslayalım dedıkte sayfa 2ye feldık kıtlendık ıyıymı!?!aslında bıraz daha acıklayıcı anlatımda bulunsak belkı de olay daha hızlı akacak.olmadı aynı konuaya bastan baslayalım geldıgımız yerden sonrada dewam ederız?(o nasıl olacaksa artık!!??)