İlk iki satır, ses benzerlikleriyle dondurulmuş kelimelerden 'sıkı' bir kalıp- katı...

Fakat sonraki bölümlerde kelimelerin apansız çözülüp özgürleştirilmesindeki niyet anlaşılmıyor.

Şiirin selası okunmuş sanki- yaşamaması, 'sizin' yaşatamamanız için hiçbir sebep yokken hem de...

Sonradan inkar edilecek bir çocuk barındırıyor şiirinizin başı, sonu ise o inkarın çatlağında gereksiz bir eksiklikle sallanıyor...

Sanki.

Saygılar.

@ Değerli Alarcon Teşekkür ederim yorum için.
Saygılar.

@ Değerli Şûmul şiir hakkındaki bütün gerçekleri çok güzel dile getirmişssiniz.
İnanın savunma mekanizmam çöktü! İlk iki satırda çok görünmese de anlatılanın genelinde hayatımdaki zıtlıkları dile getirmeye çalışmıştım. Sıcak günlerin ortasındaki soğuk krizler.. Ve yaşayan bir ölü.. Hepsi gerçekti.. Hepsi gerçekti.. Şiiri süsleyemememin ve devam edemememin nedeni basit bir gerçekten ibaret: Halen yaşıyordum.. Üstelik itiraf etmem gerek: Şiir ikilik dizelerden değil, sadece 6 cümleden oluşan 3 yıl öncesine ait bir karalamaydı sadece.. Paylaşırken, ayırdım satırları birbirinden.. Kalpteki sevgiliden niye ayrıldığımı bilmediğim gibi, şiirin satırlarını birbirinden niye ayırdığımı da gerçekten bilmiyorum?

Yorumunuz için teşekkürler..
Saygılar.

-Kİ-RLİ DÜŞLER

ismin hallerine sığınmışssın,
iğrenç aşklarını, kalplerinden damarlarına enjekte etmişler!
gözlerinde sahte bir mutluluk belirmiş,
oysa ki en yalın halinle bile yalnızlığı kalabalık sanmışsın!
-mış, -miş;
duyulmuş bir geçmiş zamandan öteye,
-sın;
gizlenen ikinci bir tekil şahısdan öteye, geçemeyen edebi bir şiirde anlatılan edepsiz bir aşktan başka;
hiç bir şeyin yok!
küçükken S.O.S oynardın; -ki kaybetsen bile-
sonunda kazanan sen olurdun!
şimdi; aslında hep kaybettiğinin farkına varmışsın!
çünkü; S.U.S'maları oynarken,
kendini kandıramamışsın!
eskiden edebi romanlar okurdun,
şimdi ise edepsizce bildiğini okuyorsun!



(2005'den)

Duman,

Bana, eskiden olmaktan korktuğum, başıma gelmesinden korktuğum bir şeyi anlattınız bu şiirinizle.

Korkup korkmamamın ne derece doğru olduğunu bilmiyorum ama korktuğumu hatırlıyorum.

Bana bazı geriye dönüşler yaşattınız.

Tebrik ederim,elinize sağlık.

@ elerki
Şiirin sizi etkiyebildiğine sevindim!
Yorum için teşekkürler;)

son çiçeklerimi ektim tarlalarına,
son defa yalvardım sana..
son defa yalvardım Tanrı'na..
..
ah benim hüznü sonsuz yazgım!
sevebilmek için bana biraz S lazım!
..
ve sen!
sen güzeldin! bir peri masalı gibi!
yada masallarımın perisi gibi..
sen güzeldin! Kafka'nın Milena'sı gibi
yada Tahir'in Zühre'si gibi..
sen güzeldin! inancımın Kudüsü gibi
yada Kabe'si gibi..
sen güzeldin sendeki ben gibi
yada bendeki sen gibi..
..
şeytan ben ve Tanrı!
sanki beraber büyüttük dünyadaki hüznü!
..
ah damarlarım; son defa enjekte edilmeyi bekliyor aşkı!
ah ben! ah ben! ah uyutulmayı dilenen zavallı ben!
ve sustum!
şarap şişelerime, son cigaralarıma, ilaçlarıma,
dar ağaçlarıma bıraktım sözü!
düşün ey ruhum! kendimi ben bile yendim!
ben kendime bile yenildim!
düşün ey sevgili, ben sadece sana dilendim!
neden ! neden kaybettim !
hep kaybettim!
.. bazen inanmak gerek!..
..
ve sen!
sen güzeldin!
ben gitmeliydim!
senin güzelliğini yok edecek kadar kirliydim çünkü!
..
son defa istedim gülümseyebilmeyi!
son defa direndim kendime
son defa..
..
ah benim ölüm kokulu yazgım!
yaşayabilmek için bana biraz inanç lazım!..
..

(ibrahim karataş)
Bartın / Bana Biraz S Lazım)
(28/7/2008)

hepsi çok güzeldi tesekkürler

bunarı gündüz gözüyle okumak lazım bide  

Kelime oyunlarına bayılıyorum Duman.
Bana Biraz 'S' Lazım !    anlayıp anlatabileceğim kadar dürüst bir şiir.


Yüreğine saglık,

-Ki-rli Düşler, yazdığınız her şiir gibi yine çokça 'düşünen' bir şiir olmuş; şiirin bu türlüsünü genelde sevmediğimi 'bilirim', ama sizde alışmaya başladım galiba. (Sevmem, fakat yadsıdığım bir biçim değildir bu; sizde 'bence' bir eksiklik olarak değil de, salt farklı okuma alışkanlıkları diye anlayın isterim.)

Bunun sebebi şiirde yapı ve biçim üzerine artık ayrıca düşünmeye başlamanız mı, yoksa sadece ben mi sizde hep var olanı yeni yeni görmeye başladım, bilmiyorum.

Ama şiir sizce de gereğinden çok 'saptamıyor' mu? Örtük sorulara bu kadar çok cevap, biraz yorucu olabilir- bir düşünün.

S.O.S ve S.U.S arasındaki yalnızlaşarak oluşan bilinç, tek kişi ve çift kişi oynadığımız oyunlar arasındaki o 'suskun' değil de 'sessiz' geçiş, beni hem şimdim hem de öncemden yakaladı- korkarım sonram da -ki-rli düşler kurmak için kendi zamanını bekliyor.

Siz, hiç adını anmadan, mış'ın ve şimdinin yazgısını bir gelecek endişesiyle anlatabilmişsiniz- benim adıma da dillendirmişsiniz, kasvet!

Mış-miş'lerden atladığınız şimdiki geniş zaman(!), hoş. (Teknik ve düşünce olarak hoş, yoksa elbet kötü; şiirin güzelliği nedense çok az örneğinde hayatın güzelliğiyle örtüşebiliyor- çirkeften beslenen güzellik... Ihhh!)

Ama gerektiği kadar duyamadığım bir müzik var- hâlâ derinlerde çalıyor. Yakınsınız, çarptıkça kelimeleri birbirine, 'eminim ben', bulacaksınız o müziği.

Daha güzel şeyler bekliyor bizi- şiirde, şiirinizde.

Teşekkürler Duman.

Hamiş: Ormanların Gümbürtüsü, REHBER ŞİİRLER bölümüne özellikle sizin hoşunuza gideceği düşünülerek yüklenmiştir, bir bakın isterdim.