Shaithan teorik olarak düşününce haklı bir noktaya değinmiş. Artık herşeyi çözdüğünü, gizemli hiç bir şey kalmadığını ve kesinkes 'gerçek' olarak adlandırmak adına herşeyi formüle etmeyi tutku derecesinde meşgale edinmiş insanların ettiklerini, diğerleri de modernizm ve yüksek medeniyet kisvesine uyum açısından kabul edince ortada heyecan yaratacak pek bir fantastik öğe kalmıyor gibi. Fakat şu zaman dilimi içinde düşünmeye alışmış bizler -çok genelledim galiba, ben diyeyim- her zaman gizemli bir şeylerin olacağına olan inancını koruyacaktır. İnsanın benliği ile çakışmayı çoğu şartlar altında adet edinmiş aklın, hep tutarlı görünen çıkarımlarla yetinmesi bence çok zordur. Akıl kendini hep zorlama yönünde hareket eder. Beyaz ve siyahın ayrımını yaparken zorlanmaz mesela ve rahatsız olur. O siyahın ötesindeki merak eder, beyazın daha berrak ve ak olabilmesine kafayı takar ve yeniden gerçeklerin hüviyeti değişir.

yeni olan herşey şüpeyle karşılanır.
seri devamı olan veya benzer konulu kitaplar , oyunlar , filmler sürekli konu sıkıntısı çekileceğinden ve eskisinin yerini tutmayacağından korkularak beklenilir.
hafif bir önyargıyla da diyebilirim.
belli dönemlerde bazı dallar konu ve yenilik bakımından can çekişsede ölmezler diye düşünüyorum.
yani modern fantastiği etkiler ama öldürmez kanaatindeyim

Modern fantastiği öldürür yargısı bence tamamen yanlış. İnsanlar dünyanın basmakalıplığına daldıkça, hayal gücü daha bir ilginç gelecektir. Belki okuyucu kitlesi azalabilir, ama az ve öz okuyucuya sahip olacağına da inanıyorum.
İnsanlar maddiyatçılığı o kadar çok benimsemişler ki giderek daha fazla bağımlısı oluyorlar. Ve bazı insanlar hayal gücünün uçsuz bucaksız diyarlarında gezmeye hâla hevesli. İnanıyorum ki, buna hevesli insanlar her zaman olacak...

Modernin fantastiği yok etmesi düşüncesine katılmam mümkün değil, modernizm insanoğlunun hayal dünyasını mı yok edecek? Daha neler...

Aksine, zaman ilerledikçe ve insanlar modernizme biraz daha daldıkça, hayallere kaçışlar artacaktır. Dolayısıyla fantastiğe eğilim artacaktır. Zaten doğası gereği hayal eder insan, kimi zaman gerçekçidir hayalleri, kimi zaman değil. Hayal gücüne kim zincir vurabilir...

Aşağılık septik! İyi yaptın şüphenden şüphe duyarak! Kahrolsun Modern, etti hayatın içine.

Halbuki mağaralara dumanı boya olarak kullanıp resimler çizsek, kadınları saçlarından sürükleyip çiftleşsek (İşte bu kısmı Eo'yu 1 ay uyuz eder xD), bi' geyik peşinde günlerce koşup en sonunda açlıktan çimleri kemirsek, akşamları rüyamızda uçan geyikler görüp fantastiğe adım atsak... Daha güzel olmaz mıydı?

Bir kahve içseydik
Sarılarak ayrılsaydık
Daha iyi olmaz mıydı?
Kaldığın bir otelden
Ayrılır gibi gitmeseydin
Daha iyi olmaz mıydı?
Sözü hiç uzatmadan
Doğruları söyleseydin
Daha kolay olmaz mıydı?
Ayrılmak yeterince zor
Bunu zaten biliyordum
Ama hayatımın en kötü günü haline getirmeseydin
Daha iyi olmaz mıydı?

Ne oluyor yahu???

Olanlar olmuuuuş, olanlaaar olmuş.

hayal edilen zaman fantastik zamandır, fantasy ise bize hem gelecekten hem geçmişten mesajlar işaretler verir, gelecekten alınan işaretler dikakte alınırsa icatlar ortaya çıkar, geçmişten alınan işaretler dikakte alınırsa masallar ve destanlar ortaya çıkar...

elektrik bilim kurgu olurdu geçmişte olmaz mı yani?

Bence fantastik edebiyatta kullanılan "modern" ile gerçek hayatta kullandığımız modern çok farklı. Yüzüklerin Efendisi modern fantazinin temeli olarak kabul edilir, ama Yüzüklerin Efendisi'nde bizim modern diye nitelendirdiğimiz hiçbir şey yoktur. Bence modernite hitap kitlesinin değişmesidir. Eskiden fantastik edebiyat masallarla sınırlıyken şimdi bir sürü başyapıtı tartışıyoruz burada.Benim moderniteden anladığım da budur işte; çocukların hayal dünyasından sıyrılıp yetişkinlerin realist dünyalarına heyecan getirmektir.

Çocuklar çocukluğun masumiyetinden uzaklaşarak, sahteliğin sarmaladığı yetişkinliğe adım atarlar. Zavallı Holden'ın tüm isteği çocukların 'phony adult' haline gelmemesiydi; sahtelikten kaçınması, insanlardan soyutlanması, kadınlara olan yakınlığının mümkün olduğunca az olması, bunların tümü masumiyetini kaybetme korkusunun sonuçları...

Çavdar Tarlasındaki Çocuklar... Okumanızı tavsiye ederim. (Her ne kadar bir dönem boyunca İngilizcesiyle boğuşmuş olsam da.)

Düşüncede, bizler de -bazılarımız- birer Holden Caulfield değil miyiz? Eğer değilsek, uçurumun kenarında işimiz ne?

Çavdar Tarlasında Çocuklar mutlaka okunmalıdır. Bunu size daha önce yazdığımı çok iyi hatırlıyorum. Hatta kitabın iki ayrı çevirisi olduğunu, bunlardan birinin Gönülçelen adıyla dilimize kazandırıldığını yazdığımı da...

O kalitede kaç roman var Allah aşkına? Çavdar Tarlasında Çocuklar mutlaka okunmalıdır. Salinger çağımızın en büyük yazarlarından biriydi. Süresiz bir inzivaya çekildi ve heriften bir daha haber alınamadı.

Mümkünse "Dokuz Öykü" ve "Yükseltin Tavan Kirişini Ustalar ve Seymour: Bir Giriş" isimli eserlerini de okuyun. Hepsini Yapı Kredi Yayınlarında bulabilirsiniz.