Burda sizinle paylaştığım ilk öyküm. Aslında ilk deneyişim de denebilir. Düşüncelerinizi kendimi geliştirmek adına sabırsızlıkla bekliyorum....

"O"  Nickname'imde de gördüğünüz o'ya ithafen...




                                           O

  Onu kafasında yaşatıyordu. Aslında sadece kafasında değil gördüğü, dokunduğu, hissettiği her şeyde yaşatıyordu onu. Küçük odasında otururken duvara baktığında o vardı, eline aldığı kitabın sayfalarında o, perdeyi sallayan rüzgârda onun kokusu vardı.

  Neden böyleydi?  İki gün öncesine kadar ondan kurtulduğunu sanıyorken şimdi ne olmuştu da geri dönmüştü böyle.

  Yoksa otobüs durağında gördüğü o güzel kadın mı çağırmıştı onu? Evet, evet kesin oydu. Ondan kurtulmuştu çünkü ancak böyle bir güzellik çağırabilirdi geri. Güzel kadın, tehlikeli derecede güzel kadın… Baksana güzelliği onu çağırabilecek kadardı. Peh! Ama ondan kurtulalı henüz iki gün olmuştu, o zehirli görünüş bile yetmemeliydi onu çağırmaya. Ne de olsa kendini kurtarabilmek için günlerce uğraşmıştı. Kurtulduğunu da sanıyordu oysaki.Belki bir türlü vazgeçemediği kumar da kolaylaştırmıştı işini. Sonuçta biraz hile olmadan zevki çıkmıyordu o illetin. Belki hileleri geri çağırmıştı onu. Aklında uyanan kötülükle açmıştı kapısını tekrar. Başka sebep bulamıyordu. Yine bu kadar kolay yenildiği için kendisini öldürmek bile geçti aklından. Zayıftı, işte bu yüzden mahkûmdu onunla yaşamaya. Gözlerinde görünmüyordu zayıflığı güçlü, zeki bile sanılabilirdi bakılınca. Ama gözleri kendisine ait değildi. Bakışları bile onun olmuştu artık. Dokunuşları, sözcükleri…

  İlk başta onunla oynamak zevkliydi. Sadece alıyordu , karşılıksız, hiç vermeden. O da sabrediyor ve bekliyordu. En tepede olduğunu sandığı an başladı kendini göstermeye o. Sonuna kadar böyle gidemezdi. Onun da bir amacı vardı en nihayetinde. Yavaş yavaş ele geçirmeye başladı zayıf bedenini, düşüncelerini ve ruhunu. Evet başlarda yararlıydı o. Ateş gibiydi adeta. Isınıyordu onunla, ışığı, yol göstericisi oluyordu. Nerden bilebilirdi o yolun ateşin kalbine gittiğini. Yaklaştıkça rahatsız etmeye başladı onun ateşi, acıttı, yaktı.

  Ve onun geri dönüşüyle anlamıştı artık, bu sefer gerçekten hissetmişti ateşini. Baştan sona yanmıştı artık, külleri kalmıştı sadece geriye alevler içindeki.

  Bu durumdayken bile söz geçiremiyordu kendine. Belki o böyle istemişti. Ama artık bitmeliydi. Küllere dönmüştü ruhu, ama hala onun alevleri içindeydi, hala acıyor, yanıyordu. Kendisine acıdı, en iyi yaptığı şeyi bir kez daha yaparak. Kendine kızmakla, acımakla sonu gelmeyecekti bunun, en sonunda karar verdi ve açtı kollarını iki yana. Hangi ara gelmişti bu köprüye, ne zaman tırabzanların dışına geçmişti anlamamıştı bile. Ayak uçlarında kalkıp bırakıverdi kendini serin ve karanlık sularına derin nehrin.

  O kısacık düşme sırasında anladı her şeyi. Zihnini açarak o göstermişti belki de. Ondan kurtulmak istiyordu, kurtuluyordu da, ama o da tam olarak bunu istiyordu zaten. Kurtulduğunu sanmasını… Öyle güzel işlemişti ki planı.

  Suya düşünce çırpınmadı bile. Ne de olsa her yolun sonu ona çıkacaktı. Hatta gülerek gitti ölüme, kabullenerek. Son gördüğü yine o oldu karanlık suda. El sallıyordu dünyadan, hoş geldin derken ölümden.

  

  Ve gidiyordu, bu dünyaya bıraktığı tek şeyse oydu, şeytanıydı.

İnsanın kendi içindeki şeytana yenik düşmesi, öykün bana bunu anlattı. Amacın bu muydu bilmiyorum elbette çok başka bir şey de olabilirdi anlatmak istediğin ama ben etkilendim, yorumum da ona göre olacak sanırım. İnsanlar içgüdüsel olarak savaşırlar O'na karşı, kötü olsalar bile. Tabiki savaşma şekli hayatta kalarak olur. Ben anladım mesajı =). Şaka bir yana çok etkilendim yazından umarım devamı gelir.

İlk denediğim öyküye aldığım ilk yorum çok sağol. İçeriği içinde çok sağol yorumunun bence de umarım devamı gelir. Gerçi paylaşıp böyle güzel bir şey duyunca devamının gelmemesi mümkün değil.

Ayrıca mesajı da almışsın

sevgili erdemo
konu seçimin güzel.
mesajını hikayene biraz daha yedir. biz mesajını anlamak için uğraş verelim. cümlelerin üzerinde bize düşünme şansı tanı. her olanı okuyucuya cümle cümle belirtmene gerek yok mesela:

'..Ve gidiyordu, bu dünyaya bıraktığı tek şeyse oydu, şeytanıydı...'

bunun yazmak yerine bırak okuyucu anlasın geride kalanın şeytanı olduğuna.  

aslına bakarsan sanatta eleştiri kavramına pek sıcak bakmam.
ne dedim ben şimdi mesela. sen herşeyi olduğu gibi yazmak isteyen bir yazar adayı olabilirsin, bense daha imgesel şeylerden hoşlanan bir yazar adayı veya okuyucu olabilirim. demem o ki boşver eleştirileri. yapman gereken; okumak, okumak,okumak ve yazdığın üzerine yoğunlaşmak olsun. sen sev, benimse yazdığını gerisi laf u guzaf.  

(tabi teknik konular dahil değil)
(vazgeçtim teknik konular da dahil)  

Sağol. Ama bunu koyarken amacım paylaşmak ve eleştirilerle ne kadar ilerleyebiliceğime bakabileceğimdi. Çünkü Acemi x1234124 gibi bir şeyim.
Ama yazarken aklıma geleni yazıyorum sanki okuyucuyu düşünmeden yazıyorum bundan böyle olmuştur. Eleştirin işime yaradı cevap yazarken farkettim ne yaptığımı. 2 kere sağol. Acemiliğime ver.

işe yaradıysa iyi ama dediğim gibi eleştirilere öyle çok da takılma yoksa kendi çizgini yakalaman güçleşir.
(eleştiri konusu derin ve tartışmaya açık bir konudur. sen bakma benim şimdi bir iki cümle ile geçtiğime konuyu, ne saçlar beyazlatıltı bu konu üzerinde, ne tartışmalar döndü    )

son bir şey kendine altmetinler üret. hikayeyi yazarken bir yere not al kafanda biri üzerine yoğunlaş - farketmez üç beş tane de olur- ana metin altından göz kırpsın onlar. aç biraz öyküyü genişlet, bırak başı ucu açık kalsın önemli değil, kasma.

oku geç bunları üstünde durma. huyum kurusun, yazmadan da duramıyorum işte  

Durma zaten:D. Tam ihtiyacım olan şey de bu zaten yardım edelibecek eleiştiriler. İyi ya da kötü. İlk eleştirin üzerinde düşünüyorum hala. Acaba düşündüğüm her şeyi yazarak tek bir kalıba mı sokmuş oldum öyküyü diyorum kendime. Ne anlatıyorsam onu anlasınlar gibi.

Düşüneceğim eleştiriler üzerinde sağol yine

evet aynen dediğin gibi.
devam et
sabaha daha çok var  

bundan sonra yazarsam özelden atarım. ne bu böyle millet benim karalamalarımı okumak zorunda mı yaf? yazıktır!  

evet sabaha daha çok var . şu an söylediğin şeylerin hepsi kafamda ve düşünüp duruyorum nasıl olur böyle olur diye. kafamda olan bir kurguyla bir şeyler kurmaya başladım yine senin ışığında. Ayrıca söyliyeceğin her kelimeye açığım ister burdan ister özelden. Yardımın dokunuyor bana ve daha dokunacak

oldukça etkileyici bir hikaye olmuş anlatım tarzın da hoş ve sade ama anlatırken, söylendiği gibi, bazı şeylerin okuyucuda merak uyandırması yazılarını tazeler böylece okuyucu her okuduğunda farklı şeyler düşünür ve pek çok kez okumaktan zevk alır...
başarılı olmuş tebrikler devamını bekleriz...

evet bu konu üzerinde kafa yoruyorum zaten. Okuyucuyu düşündürmek anlamak istediklerini anlamalarını sağlamak belki. Ama bazen anlatmak istediğin şeyi o kadar anlatmak istiyorsun ki, gözüne sokuyorsun yazıda. Bastıra bastıra yazıyorsun görsünler diye. Ama tabiki her konuda olmaz bu. Neyse bu önerileri dikkate alacağım. Sen de sağol.

Her yazıda farklı bir yön ara bulurum. Kimileri düşündürmek içindir, kelimeler ne kadar basit seçilmiş olsada konular ağırdır. Kimileri yazıyı öyle süslerki, anlatımına dilbilgisine, derken bir bakmışsın konuyu kaçırmışsın. Hepsinin yeri farklı. yazışta haklı, eleştiriler ne kadar önemli olsada senin tarzını ve zevkini etkilememeli. sen kendini nasıl ifade etmek istersen öyle yaz. Her okuyucuya göre kitap yazan olsaydı, bu dünya ne olurdu    ben yazarın dünyasını onun gözleriyle görmeyi seviyorum. Yalın ve içten. Bu da benim tarzım  

James Blunt'ın meşhur şarksı var ya hani, ''your beatifullll!! diye inlediği şarkı.Metroda bir kadın görüyor ama kadının sevgilisi var yanında,ancak kadın James'a gülümsüyor.James ise o kadar etkileniyor ki kadından,''ben artık iflah olmam aga!'' diye kendini sulara atarak intihar ediyordu vs.vs.O şarkıyı ve videoyu hatırladım...

Bilmem ki. Ben yazarken aşk aklımın ucundan bile geçmemişti ama böyle yorumlayanlar da oldu Dememkki o kadar da gözünüze sokamamışım...

Ben de zaten henüz acemi olduğum için denemelerle, eleştirilerle bulacağım doğru yolu. Sen de sağol yorumun için.