ölmek unutulup gitmekmiş
ölmek kefen giymekmiş
ölmek o soğuk o kara toprağa girmekmiş
hayır hayır aşkım asıl ölmek sensizlikmiş
hatırlarsan bir hafta görüşemedik bu şiiri sen yazmıştın bana
insanlar dalga geçiyorlar yaşıyormusun diye bilmiyorlar bu ruh bu bedende değil
bendeki seninle
seni seviyorum diyerek herkezin içinde haykırdığım sokakta
beni biran görebilmek için saatlerce hazırlanıp
beni beklediğin camın karşısındayım şuanda
saat gece yarısını çoktan geçti
aralı perdeden sızan ışık ayak uçlarıma düşüyor
ama sen yoksun
elimde sigaram çekiyorum fakat duman gelmiyor içime giremiyor
içim tamamen seninle dolu senden yer kalmadıki
küçücük kalbime kocaman aşkını sığdırdım başka hiç kimseye yer kalmadıki
insanlar beni burada ayyaş sanıyor
henüz çok gencim oysa asker bile olmadım
bu sevda beni genç yaşımda yaşlandırdı
ruhumu aldı söküp çıkardı
artık çok sessiz
camda hayalin var bakmaya doyulmuyor sevgilim güzel yüzüne
derin bir hüzünle hatırlıyorum
hani bensiz ölür
hani bensiz duramazdın bu dünyada
şimdi nerdesin nerdesin ??
hergün işten dönüşümü gözlerin yolda bekler
yorgun ellerimi saçlarında dinlendirirdin
bir bakışın yeterdi beni benden alıp götürmeye
şimdi nerdesin nerdesin ??
bir kızımız vardı hayallerimizde büyüttüğümüz
adını bir sen bir ben koyardım
sen pembe ayakkabılar giydirirdin
ben gözleri mavi olsun isterdim
şimdi yetim bıraktın şimdi öksüz
hani ellerim sensiz ellerin bensiz olmayacaktı
titreyerek öpüşürdük
hani biz tüm aşklara örnek sevda olacaktık
şimdi nerdesin nerdesin ??
gece bitiyor önceleri her zaman bir beyaz gül bırakırdım camın kenarına
şimdi onu kan ağlayan gözlerimle göz yaşlarımla boyadım
kırmızı gülün camın kenarında birde yarım bıraktığın kalbim var yanında
kalbime kazıdığım adın mezarın
yıkılan hayallerim cennetin olsun
beyaz gülüm
