SAYILI ŞİİR 1

Sahiplik gibi .
Efendilik gibi.

Bırak efendimi.
Efendin kalem odasında.

Sorarken saygı.
Kravat en üste kadar çekilmiş.

Özgürlüklerin sıkışıp kalmış gömleğinin en üst düğmesinde.
Nefesin sıkışıp kalmış her sessiz depresyonluğunda.

Kalk ayağa silkin artık.
Saatini ayarla.
İleriye doğru.

Geriye ve geriye gitmesin ayakların.
Sadece yürü.
Karşında var belki birileri.
Geçmen gerekse de kalabalıkları.Yürü.

Sorgun ve soygun arasındaki bir farkı bul.
Sonra kaçıp kurtul
Sakladığın kalem açacağı izinlerinden biriyle.
Yürü suda.Peygamberler gibi gül herkese.
İçinden sus. Dışından konuş

Sayılı gün biter deme.
Bitmesine izin verme.
Emir kipinde şiirler yazma bana karşı.
Laga luga tonunda bir kabadayı mısın sen de yoksa?
Boş boş bir sarhoş bakışı at bakayım bana.
Adını soranlara söyle takma bir isim.

Takma ismi nerene mi takacaksın?
Orta parmağın çok uygundur anlayacaksın.
Sözsüz sazsız bir kutlama olur mu deme.
Altıdan sonra altın gelir hayatta.
Bir adımdan sonra bir tekme yersin arkana.
Bir kere yalnız kalırsan hep yalnızsın.
Bir kere kaçarsan hep korkaksındır unutmayacaksın.

Sayılı dizeler biter işte.
Sayılı mı sayımsız mı.
Sayımsız.

Sayım yapılırkenki gibi.
Bomboş yollarım,üzerimde bir çocuk burukluğu.
Bir.

Gerçekten kafa yorulmuş_yorulan bir şiir. İroni, alegori derken söylediklerinden bir çok anlam çıkartıyorum.   Güssel, benim alışık olmadığım tarzda bir şiir olmuş.

İlk başlarda ototriteye başkaldırı, sonra öğüt, sonra hiciv, sonra da tavsiye gibi gözüktü gözüme ....