Bir rüzgârla savrulur herşey.
Bir rüzgâr dağıtır cisminin parçalanmış halini dağlara.
Ağaç kovuklarından bir boğuk ses gibi çıkar acıların.
Üstünde bütün baharların en güzel çiçeği...

Kırık ağaç dallarının sallanan yaprağısın.
Üzerine basıldığında sonbahar müziği çalan,
sarı,küçük,kuru,yalnız yapraksın.
Uçsuz bedende bucaksız bir yarasın.
Kanıyorsun...

Öfke topraklarında savrulan avare çakıl taşlarının çarptığı ağaç köklerisin.
Uçan kuş kanadında rüzgâra emanet,
güneş ışığına esir,
bulut dostu bir özlemsin.
Yoksun...

Acın var sen yoksun,
sızın var sen yoksun.
Düş gibisin,masal gibisin,
bir varsın bir yoksun...

Kireçleri dökülmüş duvaralara asılı tozlu bir resimsin.
Tebessümün gül kurusunda saklı.

Şiir gibi durusun.
Zaman olur Marmara'ya zaman olur Ege'ye akarsın.

Yaz sıcağında çatlayan dudaklardan çıkan buz dağlarının serin damlası,
göl kenarlarında saklı yeşil yaprak yumuşaklığına sahip,
yaşanılası,
özlenilesi,
ulaşılamayası bir mevsimsin.

Kirpiğime asılı gözyaşımın bekçisi,

yalnızlığımın sebebi,

TEK GERÇEK KALABALIĞIMSIN ...

Ben, açıkçası çok  beğendim. Uyum (kafiye, ses ahengi) pek olmayabilir, ama sözcüklerin kullanımı çok güzel. Gerçekten "o" hissi veriyor.
Şiir arşivimde yerini almaya hak kazanmıştır  
  
    Bir de şu orjinallik, şu yaratıcılık  nerede var??? :  

Tabi insanlar bişeyler yazarken ya bir amaca hizmet ederler yada sadece hissederler.
Birileri yazılarına güzel bir kaç cümle söylesin diye kendini kasmaktansa,bişeyler yazmak ve olumlu olumsuz tüm düşünceleri dinlemek daha keyifli sanırım.
Esas üzücü olan tepki alamamaktır bence!

Yorumlarınız için teşekkür ederim.

" Söyledikleriniz karşınızdakinin anladığı kadardır "

kafiyeleri birbirine uydurmak için kasılarak yazılmış bir şiirdense(kasılmadan yazılanları tenzih ederim) bu şekilde yazılan kafiyesiz şiirleri daha çok seviyorum, bence daha saf oluyorlar. ayrıca "kirpiğime asılı gözyaşımın bekçisi" dizesini ben de çok beğendim : ) ahenk eksikliğine gelince şiirin bol dokunmuş bir kazak gibi. yani ilmeklerin sıkı olmasa da bir şekilde birbirlerine bağlı. ilerde daha sıkı dokuman dileğiyle  

Eğer dikkatli bakarsak,
hayatın içinde,bizim için gizlenmiş şiirleri,hikayeleri görebilir ve bunlardan keyif alabiliriz galiba.
Bir şiire yorum yapılırken;
"... şiirin bol dokunmuş bir kazak gibi. yani ilmeklerin sıkı olmasa da bir şekilde birbirlerine bağlı. ilerde daha sıkı dokuman dileğiyle" diye bir cümle kurulursa,
ben bu gizli güzelliği görür ve ondan haz almasını bilirim

Ayrıca teşekkürüde bir borç bilirim

"Kirpiğime asılı gözyaşımın bekçisi,"

bu dize çok hoşuma gitti doğrusu

biçim kaygısına düşmüşsün ki her şiir kafiyeli olmak zorunda değil bana göre...


devamına...