Bağdaştırmanız için teşekkür ederim.Sesler için bazen detonelik güzel oluyor.Şiirde de o tadı veriyorsa iyidir iyi.O şiirde kaosu istedim.Ne de olsa içinde şeytan var ve dikkatli olmanız hoşuma gitti.Bilerek karman çorman hani okurken bile zorluk çıksın dedim.

İlhamıma kavuştuğum için ne kadar mutluyum bilemezsiniz.


Bir gece sen yatağında masum,
Bense içki masamda yalnız
Ellerim rakıda aklım sende.
Ağzımdaki sigara bitiyor
Dumanı yok oluyor gecede
Ama hayalin hala gözümün önünde
Sigara dumanı sis olmuş içinden çıkıyorsun
Kucaklamaya çalışıyorum ama sigaramın dumanı dağılıyor

Bu düşünce hoş Raskalnikov; çözülen dumanla çözülen hayali ilişkilendirip bir çeşit imkansızlığa buradan işaret edişinizdeki şiirsel işlediği aşikar imgelem, insanı hüzünlü bir şekilde tutuyor.

Fakat, imgenin zihnimize ilk düştüğü haliyle şiire dahil olmasında, hem kendi başına imgeyi, hem de bir bütün olarak şiiri sakatlayan bir şeyler olduğunu düşünüyorum. Eğer gerçek bir sorunsa bu, genel olarak yazdıklarınızda bir karşılığı var gibi görünüyor; bir de buradan bakın bakalım yazdıklarınıza, siz ne düşüneceksiniz.

Biliyosunuz; şiirsel imge, çok tahriş olmuş, zaman içerisinde kendi kalıplarını oluşturup klişeleşmiş bir özellik taşır. Sigara, duman, hayal de bu çeşit imgeler. Klişelerden bir etki çıkarmak güç, ama yaptığı iş üzerine düşünmeye başlayan zihnin başaramayacağı bir şey de yoktur hani.

(Sizde bunun iyice mümkün ve başarılabilesi olduğunu düşünmemek için bir neden göremiyorum.)

Bir de, bilmem siz ne düşünürsünüz ama, ben şiirde kapalı kapılardan yanayımdır; hani okumanın en güzel taraflarından biri de okunan metnin önümüze çıkardığı zorluklardır ya, o kapılar işte. Bir şeyleri bize bırakmayan, her şeyi doğrudan kendi içinde işaret eden bir şiirde okuru düşünmeyen bir taraf olduğu kendini çok da gizlemeyen bir gerçek.

Özellikle  "Ama hayalin hala gözümün önünde" seslenişinin, ardından gelen bölümü işaret etmesindeki sadelik gibi görünen, fakat kolaylıkla da gereksiz bir açıklık olarak da tanımlanabilecek lüzumsuzluk...

Son bir not daha: Şiirde sadelik güç iştir; serbest biçim iddiası, tüm zorladıkları düşünülen kalıp biçimlerin ötesinde ve üzerinde bir zorluk taşır esasında. Bir ânı dondurup oradan şiir çıkarmak, o anı grift değil fakat derin bir söyleyişle kuşatmayı gerektirir. An, tek başına şiir değildir. Yanlış kanı, serbest biçimin herkesi şair yaptığı yönündedir; oysa bu biçim, gerçek şairi tüm yalınlığı ve gücüyle ortaya koyan türdür. Bu biçimin ruhuna kazınmış olan örtük ve korkutucu meydan okuma şu: Dilin en seyreltilip eksiltildiği anda bile şair kalmayı başarabilir misin?

Yazdıklarınızı merakla izlemekteyim Raskalnikov.

Saygılar.

Şiirlerime bir isim düşünmüyorum:D Niyeyse öyle yazıp bırakmak daha zevkli geliyor.

öhöm ne diyorduk?

Bilmiyorum ama müthiş bir istekle bu şiiri yazdığın kızın babasına okutmak istiyorum.

şişşt tanımıyorsunuz beni.   Allahtan bu şiirleri kendime saklıyorum.

Sevgili raskalnikov,
Sizi tanımadığımızı düşünüyorsunuz ama; emin olun şiirlerinizden sizi çok iyi tanıyorum, eğer onlar sizin bir parçanız, sahici duygularınız -olması gerektiği gibi- . Bu şiirleri kendine mi saklıyorsun, hah işte bu konuda iyi yapmışsın; ben böyle şiir yazsam ben de kendime saklarım bir kıza gidip bunu okusan sana pabucunu yedirir. yahu kızcağız kimbilir ne masumiyetle sana resimlerini vermiş senin yaptığına bak bir de utanmadan söylüyorsun, niye bana sopa gösteriyorsun ki dayaklık olan sensin bir de sapıklığını gizleme gereği de duymuyorsun

babası o.tanımıyorsunuz yerine görmediniz desem daha doğru olacakmış.
bu şiirleri tabi ki kendime saklıyorum.ben kız olsam biri bana bunları gönderse sapık derim tabi ki.ama bunu tamamen masum duygularla yazdığım ve şiirlerden ötesini hayal bile etmediğim için diğer insanlara rahatça gösteriyorum.

Nedensiz terkedişlere haykırılmak istenen kelimeler bir araya gelmiş sanki..
sanki, birisi gitmiş.. sanki birisi başka birileri yüzünden gitmiş.. sanki dünyanın şeytan lakabını takacağı o, bir zamanlar raskalnikov 'un melek'iymiş.. sanki biraz aşk kokusu var.. sanki ''keşke; hayaller ve gerçekler birbirine yakın olabilseydi''yi anımsatan bir aşk kokusu var!!..

kelimeler gülümsetti beni değerli raskalnikov, geçmiş ve şu an arasında bir köprü inşaa etmeye çalıştım ''Ve dünya sana şeytan lakabını takacak.'' daki noktadan sonra.. sanki ben senin yazdıklarını daha önce yaşadım.. 2005'in sonlarıydı.. benzer bir temanın koktuğu depresif bir şiirim sanırım şöyle bitiyordu; ''Bu gün şeytan seni kıskandığını Tanrı'ya itiraf etti''.. yada böyle bitmiyordu.. ama O çoktan bitmişti.. vs.. vs..

Teşekkürler!

Sen üzüm ye,ben şarap içeyim.
Sen en temizini bense en acıklısını hak ediyorum.     
Oda dediğimiz şu yerde,
Sen koltuğa otur,ben yere çökerim.
Sen rahat ol,bana kramp girsin.
Uykun gelince yatarsın yatağımda.
Ben salonunun kanepesine razıyım.
Yeter ki gitme kal evimde.
Somutları istemem yüreğim rahat olsun.

raskalnikov itiraf et kzım babası seni sopayla kovalamasındiye ardından yazdın dimi bu dizeleri, alemsin ya . Yalnız kanepede yatmak sandığındanda rahatsız olabilir pireler, tahtakuruları falan filan....

Sen yaz elinde sonunda adın temize çıkacaktır.
sevg,

alem adamlarsınız.şiirlerim çok temiz benim Mühim olan sırtım değil rahatlığı

Seni şiirde kezmez, sana roman yazdırmak gerekir.

kaptanın kızı ile parfümcü çırağının büyük aşkı komik adamım vallahi

Güzel;))

raskalnikov bir sonraki şiirini büyük bir merakla bekliyorum..
şiirlerini okuduktan sonra 'acaba bir sonraki şiir nasıl başlayacak ve nasıl bitecek' diye kurgulamaya çalışıyorum:)

İyi GeceleR