kara kanatlı melek
şarkılar söylüyor
tam tepemde
eğilip bükülüyor
ayrıksı ruhu devinmede
cennetle cehennem arasında
ruhlar getiriyor
dünyadan
kaşla göz arasında
bu kadar kısa sürede ölen
dokuz ayda doğuyor
çığlıklar içinde
kanlı beden
et parçaları teninde
hızla geçiyor bulutlar
tesadüfi zaman var mı?
sancısı tutuyor kadının
bir tarlada
kimse yok
ve doğuruyor
taşla kesilen bağ
arafla
ruhlar gelip gidiyor
stockholm sendromu
bağlanmanın nedeni bu
kıyamet bekleyen
öleceğini bilen
nasıl mutlu oluyor?
zifiri karanlıkta
el yordamıyla
bitiş ve başlangıç
gelenlerin gelmelerine
gidenlerin gitmelerine tanık olmak
buna nasıl katlanıyorlar?
sütten kesiliyor bebek
sonra yoldan kesiliyor
çukura atıyorlar

Ölüm, araf, kıyamet, bitiş, başlangıç zatens sevdiğim konuladır o yüzden biraz taraflı okudum bu şiiri sanırım. Her neyse. Güzel şiir. Eline sağlık.