Tam olarak ne kadar zaman önceydi? En azından 10-12 sene olmuştur, hangi yıl, aylardan hangi aydı hiçbirini hatırlamıyorum ama o günü dün gibi hatırlıyorum. Bir pazar günüydü ve o gün de her pazar olduğu gibi kahvaltıdan sonra akşama kadar sokakta arkadaşlarımla oynayacaktım. Annem de alışverişe gidecekti, -oh ne güzel- ikide bir çağırıp oyunlarımı bölecek kimse olmayacaktı.
Annem gittikten sonra biz de kardeşimle beraber dışarı çıkmak için hazırlanıyorduk ki olan oldu! Yağmur başlamıştı
Olur muydu ya, bu yapılır mıydı! Zaten koca hafta boyunca okula gidip dünyanın en ağır derslerini (hayat bilgisi gibi mesela) işleyip duruyorduk. Neden hafta sonum da yağmurla mahvoluyordu
Mecbur döndük gerisin geriye televizyonun karşısına kardeşimle. Bu arada tabi ki arada sırada pencereden bakıp yağmur kesildi mi acaba diye kontrol etmeyi de ihmal etmiyorduk.
Neyse işte öyle sinirli ve üzgün bir haldeyken hangi kanalda bilmiyorum, o güne kadar izlediklerimizden farklı, ilginç bir filme denk geldik. Hem de (sözüm ona) çocuk filmiydi. "İzleyelim bari napalım" ruh haliyle izlemeye başladık filmi. Aynı bizim gibi mahalle arkadaşı olan veletler vardı filmde de. Aileleri, evlerini satın almak isteyen bir şirkete direnemediği için arkadaşlıkları bitmek üzereydi çocukların ve onlar bunu hiç ama hiç istemiyorlardı. Tavan arasındaki eski eşyalar arasında buldukları bir hazine haritasını son şansları olarak gördüler, biz de onların peşine takıldık kardeşimle. İzledik de izledik... yağmur kesilmiş... hava kararmış... Film bitene kadar bunların hiçbirini fark etmemiştik. O güne kadar hayatımda izlediğim en güzel filmdi. O güne kadar pek fazla film izlememiştim evet ama şu an itibarı ile de izlediğim en güzel filmler arasındadır.
Filmi izlemeye başladığımda yeni başlamıştı ama ismine dikkat etmemiştim. Sonradan da ne adını hatırlayabildim filmin ne de filme dair herhangi bir isim. Geçenlerde yine ara ara olduğu gibi aklıma takıldı bu film ve bu sefer nihayet, internetin nimetlerinden faydalanarak buldum filmimi. Ve daha da fazlasını buldum. Mesela filmin başrolündeki çocuk oyunculardan Sean Astin büyümüş bizim LOTR filmindeki Samwise Gamgee olmuş. Yapımcısı ve senaristi de Steven Speilberg'miş. Ayrıca hissettiklerimin aynısını hisseden yüzlerce insan varmış bunu da öğrendim. Tekrar izledim, tekrar sevdim filmi ve bu filmi sevdigim için kendimi de biraz daha fazla sevdim
Çocuklardan biri astımdı. Bunları hatırlıyorum. Defalarca çıktı tv de. Ben şu dilek kuyusunun paralarına bile göz dikmiştim ama bunlar ne servetler kaçırdıydı.
