Ben yüzük kardeşliğinden kimse kalmayınca az daha ağlıyordum.sizi ağlamanın eşiğine getiren bir sahne varsa yazarsanız memnun olabilirim.YE şart değil.

Harry Potter

Ya değişik geliyo, üzülüyorum... Ya mesela 7. kitap çok mutlu bitti ama bitmesi bile başlı başına kötü.. Alışmıştım ne zamandır her sene bi kitabın çıkmasına..

Anakin'in tel kolunu bu kaybettiği sahne, hakikaten dokunaklıydı

Ya yüzük kardeşliğinden kimsenin kalmaması kötüydü ama ben orada en çok elflern Orta Dünyayı terk edişlerine üzülmüştüm.Yani geride kalanlar için çok sıkıcı,güzellikten yoksun bir dünya kalmış gibi gelmişti:(

Yüzüklerin Efendisi tabii ki!

Ama Dragonlance'ta da duygulanmıştım baya-Sturm'un ölüşünde-Saf bebeydim len o zaman(6.SINIFTAYDIM:))

Bir de Harry Potter 7de duygulandım-Sonunda Dumblodore'un hayatıyla ilgili herşey ortaya çıkınca

Her onurlu davranış beni hüzünlendirir arkadaşlarının yaşaması için kendi canından vaz geçmek veya hiç tanımadığın birileri de  olsa haksız yere acı çekmelerini engelleye bilmek için fedekarlıkta bulumak veya artık kardeşin ile bağlarının koptuğunu fark etmek (Ahh Caramon ahh) vs...
Daha birçok onurlu davranış hüzünlendiriyor beni...
Oyumu lotr a verdim çünkü daha yeni yetme iken okuduğum seri idi yaş büyüdükçe kalp nasırlaşıyor sanırım

Benim oyum LOTR a
Boromir in ölümü ve kardeşlikten kimsenin kalmadığını söleyen cümleden sonra ağlamıştım
Harry Potter da Dobby nin ölümü
Ejderhamızrağı nda Flint in ölümü
bunlarda beni ağlattı

Aslında dumbledoreun ölümüne şok olmuştum harbiden 6ncı kitapta
Ama filmde gözümden yaş gelen sahne boromirin ölümüydü çok acıklı ve kahpece öldürüldü    

benim oyum da lotr a

en çok pelennor düzlükleri savaşından etkilenmiştim. hayatımda o kadar heyecanla okuduğum bir kitap bölümü olmadı daha.

bir de eomer'in eowyn'i savaş alanında bulup öldü zannetmesi müthiş aktarılmıştı.