Berduş-{Uzağı tanımlamayı iş edinen gazeteli bir masa}

Uzak bir masasında bir loşluğun
Hafif alkollü aşkların paspas görevinde.
Loş bir sokak lambasının yalnızlığının
Hissi var odamda;ışığından her nefes çektiğimde.

Çırılçıplak teninin üstünde eski bir sözün yansımaları.
Gözlerinde bir sigaranın zehrinin kahverengisi.
Her sözünün duvarlarda yazı olmasını dilediğinde.
Tanrın kabul etmiş olmalı.
Sözlerinin hepsi beynimde.

Yokluklarımın,varolmamalarımın
Üzerinden atladım uyandırmamak için.
Üzerimde bir yaz sıcağı tembelliği.
Ve sen aklımda eski bir hayal.
Çok önceden sen olduğun belli olan birinin yok ettiği.

Zorladığım için kızdığım,yazdığım ahenkler.
Uyumlu cümlelerimin altındaki,altında olmayan ahenksizliklerim.
Telefon çaldı;yanlış numara olsun  dualarım canlandı parmaklarımda.
Duymamış olacak tanrı.
Sorduğunda karşıdaki bana
Memnun etmedi kimseyi cevaplarım telefonlarda.

Şiir yazmak için yazanlara sövdüm kalabalıkların arasında.
Birini kırdım geçen akşam.
Kızdım kendime sıcaklığım ki aşk kadar.
Dedim kendime sonra:salağım ben aslında.

Apayrı uçlarında bir şiirin.
Birbirimize ellerimizi uzattık eskilere.
Aslında tam içinde kalabalığın sesinin.
Eskilere özlem belki de içimizde.

Ne kadar eski klişeler var şiirlerimizde
Duygularımız ki televizyonun üstüne bıraktığımız dantel.
Dante gibi ortasındayız ömrün demiştin ya Cahit abi.
Biz dantel gibi üstündeyiz içinde aptal sorunların olduğu
Televizyonların.

Sitemkar notalarda geziniyor sesim farkındayım.
Makamını tutturmuşum göz yaşlarımın.
Ağlatıyor müziği kelimelerinin.
Sitemkar notalarda yazılıyor yalnızlıklarım.
Farkındayım

Aşk boş ve yalnız bir masanın üstündeki
Açık bir gazete.
Üstüne dökmüş olmalıyım içkimi.
Pek bir dumanlı ve berduş geliyor gözüme
Bu aşk içimdeki.