ÖYLESİNE BİR AYRILIK ÖYKÜSÜ
İkimiz de,arabanın önünde yanyanaydık. Hava soğuk, denizden esen ruzgar sert.
Ellerimiz cebimizde, öylece ufku seyrediyorduk.Ara sıra burnunu cekiyordu.
Bu, fırtına öncesi sessizliğin habercisiydi.Arka tarafdann gelip gecen arabaların
sesleri, belli belirsiz kulağımıza geliyordu.Yoldan eyece uzaktaydık, tam deniz kenarı,dalgalar neredeyse ayaklarımızı yalıyordu.
Saçını arkaya doğru attı,daha bir uzağa bakar gibi yaptı.
Göz ucuyla beni sıyırdı geçti,görmezliğe geldim. Montumun yakasını düzelettim.
Yerden bir taş alıp denizde sektirdım.Sıkıntıyı yumuştamaya çAlışıyordum.
Bir şey vardı ama, ne?
Bir an evvel diyeceklerini dese diye, beklemekten sıkılmaya başlamıştım.
Üstümüzden bir martı sürüsü geldi geçti, ufukta kayboldu. Dalgalar daha bir çoşkun
vurmaya başladı sahile. Arabanın kapısını açtı ,radyoyu açarak tekrar yanıma geldi.
Dinlemediği belliydi,Dikkatimi dağıtmak istediğine eminim.Kötü bir şeyler olacağı
içime doğdu.Ayak ucu ile yerde daireler çizdi, tekrar saçını düzeltti ve sesizce ufka
bakmaya devam etti,gözleri kısık.
Döndu beni yukardan aşağıya bir defa daha süzdü,söze başlamak üzere olduğunu anladım, irkildim.
Çok önemli bir şey söyliyeceği zaman sağ gözü hafifçe kısılırdı. Omuzlarını sıkar,
dudaklarının kenarlarında,müstehzi bir ifade belirirdi, yine öyle oldu. Merak da
etmiyor değildim.Hafifçe öksürdü,kaşları biraz çatık sözlerine başladı..
_Hayatında çok önemli bir yerim olduğunu biliyorum.
_Biliyorsun işte.
_Ama bu bana artık yetmiyor,kendim için bazı şeyler yapmam lazım..!
_Ne gibi?
_Seni incitmek istemiyorum,senin durumun da ortada.
_Öyle..
_Benİ artık azad et
_Nasıl ?
_Duydun işte,işimizi zorlaştırmak istemiyeceğini de biliyorum. İkimiz içinde en iyisi bu.
Beni hiç üzmedin, yanında son derece özgür hissetim kendimi.Benim için yaptıklarını da, inkar edemem.
-Her şeyi hak etin, ben bir şey yapmadım.
_Yok o kadar da değil.Her şeyi sen yaptın. Başkasının beni bu kadar seveceğini ve şımartacağını sanmıyorum ama,her zaman kalbimin en müstesna yerinde, senin olacağını bilmeni istiyorum.
Beni her zaman, arayıp soracağını,uzaktan da olsa kollayacağını bilyorum.Bu bile benim için geleckte güvence ve gurur kaynağıdır.
-Sanki birden kafamdan aşağıya, kaynar sular dökülmeye başladı.Ne diyeceğimi bilemedim.
Denize baktım,dalgalar insan boyuna çıkmıştı, kumsal karıştı,uzaktaki ağaçlar
rüzgarla birlikte savrulmaya başladı. Martılar daha bir telaşlı geri dönüyorlardı.
Deniz ve gökyüzü birbirne karışmıştı sanki.Dizlerimde cansızlık hissetim.Yandaki kayanın üstüne oturdum.Ellerimi birleştirdim,dişlerimi sıkarak,söyleneceklere göğüs germeye calışıyordum.
Dünyam yıkılıyordu sankı.Bekliyordum uzun zamandır ama,zamanı bugünmüydü acaba?
Bende yarattığı sarsıntıyı, göz ucuyla test ettikden sonra, yanıma geldi. eli ile, saçlarımı hafifce sevecen bir tavırla okşadı.Dokunuşunun candan olduğunu hissettim.
_Başka bir çözüm var mı ?
_Yok !
_Üzülmeyeceğine dair bana söz ver!
_Söz üzülmiyecem, elimden geldiğince !
Yüzüne baktım, tarifsiz bir İfade vardı, söyliyeceğine pişman olmuştu sanki.
Cesaret vermek için ben de,
_Her zaman olduğu gibi, yine güzel bir karar almışsın.Bir şey diyemem.Bu senin hayatın.
_İyi mi, kötü mü yaptığımı zaman gösterecek.
Ayağa kalktım yüzüne baktım,ferahlamış gibiydi.Gülümseyerek şöyle,burnunu sıkar gibi yaptım. ikimiz de o an, birden yabancı gibi olduk.Rüzgarda savrulan saçını tekrar düzeltti,bana gülümsedi,hala dost olduğumuzu hissettirmek ister gibiydi.Benim için de, başka seçenek olamazdı zaten.
Benimle veya bensiz,tek istedğim mutlu olmasıydı.bunu o da biliyordu.Farkımız onun daha cesur çıkması oldu.
Geçmişle dalga geçebileceğimizi karşılıklı göstermek için, elele tutuşarak neşe içinde
yürür gibi yaptık.Dereden tepeden bahsettik.hatta memleket meselelerinden bile konuştuk.
Belli etmemeye çalışıyordum ama,boğazımda bir yumruk vardı sanki,onun da öyle olduğuna emindim.
Geri dönerek arabaya bindik. Belli ki,bu sahile son gelişimiz olacaktı, bir defa daha dönerek bakmak istedim,aynı anda tesadüf, o da benim tarafa bakmak için dönmüş bulundu.Gözlerine bakmamla boynuma sarılması bir oldu. Konuştuğumuz, anlaştığımız her şey yerle bir olmuştu. Hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladı,benimle birlikte.İdeller ve hayaller, mutluluk içinde bilinmeze doğru kaybolup gidiyordu.
Gözyaşlarımız,yüzümüzde birbirine karışırken,radyoda hicaz şarkımız çalıyordu,
''Kapıldım gidiyorum bahtımın rüzgarına
Yolun açık,şansın bol olsun. Hakkını helal et,yiğit insan..
O gün, olan biten her şeyin özeti buydu.
Sonra kaldık mı ? hareket mi ettik? hiç hatırlamıyorum.! |
