"Ben bir kenti terkettim... Her yeri yakıp gittim. Bu evi bu şehri... Niye biliyor musun?
Korktum... Alışkanlıklarımın  gölgesinde, kalabalık bu şehirde yaşayıp yalnız kalmaktan ve yalnız hissederek ölmekten korktum.
Uykusuz geceleri bilir misin? Uykusuz geçti gecelerim. Olmadı. Ruh gibiydim adeta...
Yalnız yolculuklarımın yol arkadaşı, hayaletim.
Yalnızlığımın hayaleti rahat bırakmıyor beni.
Uyumak, tek istediğim uyumak.
Uyumak ve hayaletimi yalnız bırakmak...
Uyumak ve hayaletimi ağlatmak...
Yalnız geçirdiğim günlerde bile yalnızlığın acısını içimde hissetmemek için hayaletlerim benimleydi... onlarla senaryolar çizip istediğimi yaşayabiliyordum.
Benim bilmediğim hiç bir şeyi Hayaletim bilemez...
Hayaletim yalnızlığı tatsın diye, uyumak sadece uyumak istiyorum...
Yalnızlığa, yalnızlığı öğretmek istiyorum...
İçimdeki acıyı ona göstermek, hissettirmek istiyorum..."



Karmaşık Duygular - 28-02-2007
Öznur Baycan
Eowyn


Bu hikayelerimden birinde geçiyor. Hikayenin tamamını yazmak istemedim.
Kurgu olarak hala taslak aşamasında. Konuşmalar ve olaylar hazır sadece son düzenlemeleri yapmak için vakit gerekiyor.
o yüzden şimdilik bunu yayınlamak istedim.


Edit; zuzucybel in dediği gibi oradaki ufak arıza giderilmiştir:)

anca düzeltme zamanı buldum zuzu:)

defterden geçirirken yazım eksikliği yapmişim.
devamını bir iki hafta içinde yayınlamayı düşünüyorum.

Yalnızlığın hayaleti yalnız kalacak:)

ya sen bunu şiirler kısmına niye göndermedin resmen mensur şiir olmuş    şaka yapıyorum biliyorsun hadi devamını bekliyorum

heheh ben anlamam şiirden; didaktik mensur fuzuli faili meçhul vs.
hiç işim olmaz:D

bu hikayedeki konusmalardan bir bölüm...

hepsi bu...

devamı için telif hakkı alayım sonra okursun

       anladın sen onu  

çok iyi