Ey kudretli varlık, sana selam olsun,
Önünde eğiliyorum saygıyla,
Ben ki susuz yaşayamam,
Ve yine ben ki suyu ellerimde
Senin kadar marifetli tutamam,
Sen ki nefes almayan, minnettarım,
Bir amaç uğruna varsın,
Farkında mısın, benim için varsın,
Peki ya ben, su şişesi,
Bu kan torbası neden var,
Kime hayat veriyor bilmeden,
Kimler minnettar oluyor?
Söyleyebilir misin?
Bilir misin? Aklım almıyor...
Öncelikle şiirin konusu nerden geldi desem çok anlamsız olur, sadece laptop'ın yanında bir pet şişe vardı, biraz aktım, kafam karışıktı ve yazdım, sonuç bu...