_________________
BURADAN ASLA GEÇEMEZSİN!

ADAY:

ACI

Etraf sisliydi ve insanların sesleri uğultular halinde geliyordu kulağıma.Yanımdan insanlar beni farketmeden geçip gidiyorlardı.Yüzlerindeki ifadeler donuktu.Dönüp etrafıma bir göz attım.Yazarkasa sesleri duydum ve buranın bir alış veriş merkezi olduğuna hükmettim.Ve işte annem ile babam da oradalar.Onların yanına doğru ilerlemek istiyorum,kalabalık buna izin vermiyor.Seslenmeye çalışıyorum fakat yazar kasaların çığlıklarını bastıramıyorum.Sonra bir anda nefesim kesilecekmiş gibi oluyor ve yere diz çöküyorum.Hiç kimse dönüp bakmıyor.Kadınlar sivri topuklarıyla ellerimin üzerinden geçip gidiyorlar.Ellerim kanıyor,ağlamaya başlıyorum. “Neden kimse beni fark etmiyor ki?” derken,kemikli,kırış buruş bir el bileğimi yakalıyor.Elin sahibini görmek için başımı kaldırıyorum:Korkunç,karanlık gözleriyle bana bakan bir cadı...Etrafıma tekrar bakınıyorum,aynı donuk ifadeler,cadıyı da mı görmemişlerdi?İğrenç kokusunu da mı duymuyorlardı?Cadı,akını kaybetmiş gözleriyle gülümsedi.Bileğimi ondan kurtarmak için uğraşıyordum fakat diğer eliyle omzumu tutarken tırnaklarını sırtıma batırıp beni güçsüz bırakıyordu.Babama bağırdım ama susmak bilmeyen kasaların çığlıkları yüzünden beni duymadı.Şimdi cadı beni yerde sürükleyerek götürüyordu.Bütün kuvvetimi toplayarak cadınının ellerinden kurtulup ayağa kalktım.Koşmaya çalıştım ama çok yavaş ilerliyordum.İnsanlar bana yol vermiyorlardı.Cadının nefesini ensemde hissettiğimde,beni saçlarımdan yakalamıştı bile.Ondan kaçış yoktu,bunu anlamıştım.Arkamda kan lekeleri bırakarak sürükleniyordum.Boş bir reyonda durdu,üzerime eğildi ve kirli tırnaklarını göğsüme batırdı.Ben acıyla kıvranırken,o çığlıkla karışık kahkahalar atıyordu.Dayanılmazdı,bağıramıyordum,yalnızca gözlerimden yaşlar geliyordu.Sonra bir anda acı kesildi.Cadının ellerinde hızla atan kalbimi gördüm.Bir kuş kanat çırptı ve bütün renkler aydınlandı.Artık acılar sona ermişti.

_________________
Vae victis.

               

maxFeR yazmış:

YAŞAMIN DEĞERİ ''ADAY'' Yatagımdan kalktım, odaya dogru yürüyordum , yerde kan lekeleri vardı elime baktım elimde de kan var.Diğer elimle kan akan yere dokundum ve kan şiddetle akmaya başladı.Bir anda yer sallanmaya başladı.Merdivenlerden aşaya indim baktım ki tanımadık bir yüz napıyorsun gecenin bu vaktinde diye sordu?Deprem oluyor dışarı çıkmalıyız dedim tanımadıgım yüz cevap verdi ''deprem falan oldugu yok'' peki neden sallanıyor dedim''Sallanmıyor'' dedi.Ben dışarı çıktım ve ileriye dogru koşmaya başladım  agacın dibine oturdum ölüyormuyum diye sordum kendime kana dokundugumda kanı sıcaklıgını hissetim.Tanımadıgım yüz yine yanıma gelmişti.''Neden ölümü düşünüyorsun sürekli'' diye sordu.Bende yaşama sevincimi kaybettim dedim.Bana dedi ki ''Yaşamın değerini bilmelisin'' dedi.

_________________
BURADAN ASLA GEÇEMEZSİN!

_________________
Vae victis.

_________________
BURADAN ASLA GEÇEMEZSİN!

_________________
Vae victis.

               

maxFeR yazmış:

Bu rüyamı görme nedenim sanırım sınavlardan ve piskolojik olarak sıkıntılarım olması süreklü ölmeyi düşünüyordum ve bu rüyayı geçen hafta gördüm site de böle yarışma oldugunu gördüm ve katılmak istedim.Sevgili jüri en kısa zamanda güzel veya hüzünlü cevabınızı bekliyorum.Hepinize en  içten sevgilerle mutlu yaşayın...

     Sevgili aslıHAN,

     Öncelikle sitemize hoşgeldin. Umarım burada güzel vakit geçirirsin ve umarım sitemize güzel öyküler, şiirler, romanlar kazandırırsın.
.
     Yarışmaya gönderilen anlatıların değerlendirilmesi sürecinden sorumlu olduğum için çalışman hakkında ayrıntılı bir yorumda bulunmam doğru olmaz. Fakat dilimizin imla ve söyleyiş esaslarına özen gösterdiğin anlaşılıyor. Yalnız, bir noktayı ifade etmeden geçemeyeceğim; noktalama işaretlerinden, özellikle nokta ve virgülden sonra bir boşluk bırakman yerinde olur.
.
      Başarılar dilerim. Bu arada avatarın da çok şirinmiş.