Bak!
Sızlıyor bu şiirin her hecesi
Kısır kalıyor düşümde her gerdek gecesi
Kanıyor kalem, çaresiz
Yakıyor âlemi
Yanan kağıdın sesi…


Aciz bir acıma duygusu bırakır
Bu kör gözlerim baktığı her tende
Unutma! Binlerce kişiyle beraber ölsen de
Bir mezar, yalnız tek bir “yalnız” alır…

Karanlığa emanet her şair bende…