UYKUSUZUN OYUNLARI
Sonra unutur -kemiksiz bir- uzundur ölüm anımsamaz uyur
Sonra unutur neydi bu diye bakar dünyaya anımsamaz
Daha önce de unuttuğu bir şeydir dünya gene unutur uyur
Anımsamaz rüya görür yabancı bir soluğun kenarında uyur
Büyür uyku uğursuzdur soluk yabancı bir şeyi
anımsar ve uyanır uykusuz
u y k u s u z u y a n ı r
“Karanlıkta işkenceyi beklemenin
ve karanlıkta gerçeği beklemenin
ne demek olduğunu biliyorum”
Her gece gelir cesetler yıkılır üzerimize boş bakar
Kapkara saçları gecede kurumuş kan rengi parlar
- Bu oyun kötü, der bir çocuk şiirin bir yerinde
bir çocuk apansız anımsanır
Bütün bir kent bir gece boyunca çocuğun oyun korkusuna ağlar
bir çocuk apansız unutulur
Her gece gelir cesetler yıkılır üzerimize uykusuz
bakmaz
Takırdar tahta bir tabut karanlıkta ses verir ölüm
Uykular bölünür unutur unuttuğunu geri uyur anımsamaz
Anımsamaz yapar ama unutur uykusuz bir ölüm kollar içini İner sokaklara uyur-öldürür bir unutuş dadanır uykusuna
beklemenin
bilmenin
karanlığın olduğu yere doğru yürür
Korkar uykusunda korkusunu unutur anımsamaz
Anımsamaz uzun kemiksiz uğursuz bir şeydir oysa
Hiç anımsanmaz uğuldar bir rüzgar bir şeydir kan- boşaltır
tutar
uğuldar kan gibi bir rüzgardır uykusuz
e s e r e s e r e s e r e s e r e s e r e s-
beklemeninbilmeninkaranlığın olduğu yerde birileri dümdüz cümleler kurar
inadına:
“Karanlıkta işkenceyi beklemenin
ve karanlıkta gerçeği beklemenin
ne demek olduğunu biliyor”
Ve birileri
uyuyamadıkları gecelerde
birilerini öldürüyor…
Not: Çift tırnak içindeki cümleler Ariel Dorfman'ın bir oyunundan alınmıştır.
