Merhaba,
Burada öyle güzel yazılar okudum ki, bende küçük bir hikayemi burada yazmak istedim. Gerçi henüz bitirmedim, zamansızlık ve zamansızlık işte. kendime güvenimide yitirmiştim.
İşte şimdi tüm cesaretimi topladım
ve sizinle paylaşıyorum.
TANRIÇA
01- Bölüm
Doğum
-Hapşu! , Ay nereden çıktı bu şimdi, Lanet ejderhalar, heryerdeler, ve şu pislikler... Hapşuuu!! hımmm.. öylede uykum varki, Hey en! Oaradaki evet evet sana sesleniyorum Gelde bana yardım et. Gençlik işte bizim zamanımında böyle miydi, Elimi tut elimi, tamam oldu, şu çantamı da. Ne kadar çok merdiven varmış, ne olurdu sanki yerde biryerde olsaydıı şu lanet olasıca evler., Off... ah, geldik işte, Bakama bana öyleçoçuk, azbile dedim , sende benim yaşıma gel , bakalım bu merdivenleri tek başına çıkabilecek misin. Hıhh.. güldüğünü görebiliyorum çoçuk, sabrımı fazla zorlama,.
Tak tak.. tak..
-Kim o ?
-Şifacı
-Yalnız mısınız,
-Ne nedir bu ! Sorgucunun kapısına mı geldik, Hey çoçuk nereye gidiyorsun, dur koşma....
Amann... ne biçim bir yer burası
-Yalnız mısınız, son kez soruyorum.
-Ben şifacı dedim ya, artık yalnızım, çoçuk gitti, hay allah bir teşekkür bile edemedim, dilsiz miydi neydi, Off bacaklarım, açsanıza kapıyı, zaten o sefil yaratık pek teşekkürü hak etmiyordu zaten..
Gıçırt..
- Kadın kim o, bakma bana öyle saf saf içirideki kadının çığlıklarından başım şişti zaten, bön bön bakacağına aç şu lanet kapıyı, şifacıyı çağırmıştık. Çoçuk .. git bak annene, sesi çıkmıyor bir şey mi oldu, lanet olasıca kadın tamda doğuracak zamanı buldu... Fırla dedim, git annene bak !! Hemen.
-Hey siz içeridekiler, Kapıdaki şu zinciri çekinde gireyim, Ben yaşlı bir şifacıyım, ve pes etmek üzereyim.
Takırt, tukurt ..gıcırtt.....
-Buyurun,
-Aaaaaa.ay.Adammmmmmmm nerdesin adammmmm.... hey çoçuk, nerede baban,...aaaaaaaaahhh.... yardım edin. Yardım edin bana.... dayanamıyorum artık.... ağlama çoçuğum.. sen ağlama. Aaaaaaahhhhh... çık dışarı seni görmeye dayanamıyorum. Çıkkk.... tanrım dayanamıyorummm....
-Sesler içeriden geliyor, hımm.. çekilim bakayım yolumdan, hey adam sende sıcak su ve temiz bir şeyler bul. Kadın, sen de gel peşimden bana yardım edersin. Heyy bu çoçukda ne
Poftt... takırt tukurt,,pattt....,
-Ahh.. hay aksi şeyytannn, Lanet olasıca çoçuk. KALDIRIN BENİ....
-Hey kadın kapıyı aç, Şifacı iyi misin? Tamam elinizi verin, buradan. Hemen suyu getiriyorum, Yeterki susuturun şu sesi...
-Tamam ayyy.. tamam ben giderim, Kahrolası çoçuklar, önce dünyaya gelmek için çırpınırlar, elimizi ayağımıza dolaştırırlar, sonrada bizi delirtirler.
-Hey kadın sokak kapısını kapat, yağmur başladı, çabuk ol, geberesice, sende tıpkı ablan gibisin, sorun çıkarmaktan başka bildiğiniz bir şey yok, Ağlama ... Dur, çoçuğa sonra bakarsın, git şiafacıya yardım et. Bitsin artık bu işkence...
-Peki. Gidiyorum.
Gıçırttt..DANNN...
Ve kapı kapandı.
Çoçuk kapananevin kapısın sesini uzaktan belli belirsiz duydu, Kapı mıydı uğuldayan, rüzgar mıydı tam olarak bilemiyordu. Kulaklarında annesinin sesi yankılanıyor, ağlamaktan kızarmış gözleri kapanmış, sadece bir tek şye düşünüyordu... Bir ses beyninde annesinin çığlıklarıyla bir ton tuttutmuş, KOŞŞŞ diye bağırıyordu. Sadece koş.
Ayağı takıldı, düştü. Kalktı, gene düştü. Bu nedar sürdü bilemiyordu, Gücünün sonuna varmıştı. Son bir gayret ve attı kendini çimenlerin üzerine. Yağmur çoktan başlamış deli gibi yeri dövüyordu. Öylece yattı,.Sessizce uykuya daldı.
-Anne, Anne sen misin, ne güzel gülümsüyorsun anne, canın yanıyor mu anne, bak bende ağlamıyorum. Neden konuşmuyorsun anne. ANNE ANNEEE GİTMEEE....beni bırakma anne...
-Şiişşttt... sessizol oğul. Dudaklarımda kelimeler yok oğul. Kalbini dinle, oradayım... Ağlama oğul. Senin bıraktığım için üzgünüm, ama benim bu dünyada artık yerim yok. Görevimi yerine getirdim. Şişştt.. hadi ama gel kucağıma gel oğul. Bu gün sen abi oldun. Artık bir sorumluluğun var. Hadi ama gözlerime bak, o senin kardeşin ve sana ihtiyacı var. Belki kan bağı yok ama o senin kardeşin ve sen onun abisisin. Tamam mı oğul. Hadi. Güçlü ol. Onun senden başka kimsesi kalmadı, ona git. Kardeşin seni bekliyor. Şimdi gözlerini yavaş yavaş aç.. ve unutma oğul, ben senin daima annem kalacağım ve seni koruyacağım. Kalbinde olacağım oğul.. Kalbinde.. hadi uyan...hadi..uyan uyannn..
-Anne... Ağlamayacağım anne, ağlamayacağım..hıhh..hıhh.. ağlamayacağım..
Öylece ayağa kalktı. Üstübaşı ıslanmış, çamurlanmıştı. Gömleğide yırtılmış bedenine şimşek gibi yağmur damlalarını çekiyordu. Başını göğe kaldırdı. Gidiyordu. Annesi gitmişti. Önce öz annesi onu doğururken ölmüş şimdide anne dediği kadın kardeşini doğururken ölmüştü. Evet ölmüştü. Onu babasının ellirine teslim etmişlerdi. Anneside kardeşini ona teslim etmişti.
Eve doğru yavaş yavaş yürümeye başladı...
sonunda başaracağım.
