Kimbilir...kaç yılın kaç mevsiminde
Seni, sensiz yaşadığım anılar
Bu gece yine aklımı yağmaladılar
Ben unutmak istedikçe
Yüzün geliyor,
Yüreğimin ta orta yerine kuruluyor.
Arsız bakışlarında,
Bal renkli martı çığlıkları ardı ardına.
Sesin, kanımın içine doluyor,
Dolaşıyor yüzölçümümü boydan boya
Anılar fışkırıyor saç diplerimden.
Yüzüm intihar ediyor geçmişimde
Ellerimde zaman unufak....
Verdiğim bu savaşta ben yenik..!
Anılar...
Ah! Anılar galip.
Alışkanlığım gereği, şekil bakımından şiirde;
halk vezni ve aruz vezni unsurlarını arıyorum.
Şiirinizdeki şekil burada özü belitmeyi başarmış ve
kaybolmuş. Hangi şekilde yazıldığı hiç aklıma gelmedi
doğrusu..Demek bu şekilde de güzel oluyormuş..
kafiye yok ama, sürprizli hayal imkanlarını güzel
kullanmışsınız..tebrikler
Yeni şiirlerinizi bekliyoruz..
Şiirin çatısı içinde zarifçe dikilmiş bir kaç sütun-satır var,
"Yüzüm intihar ediyor geçmişimde"
Ya da;
"Bal renkli martı çığlıkları ardı ardına"
Gibi.
İşte bu satırlar, geneli zayıf olan bu yapıyı ayakta tutuyor. Gerisinde insana pek bilinçli seçimler oldukları duygusu vermeyen bir sarsaklık, yapı sallanıyor sürekli. Ama yıkılmıyor da.
Bir de, şu parçadan gerçekten emin misiniz sormak geldi içimden:
"Anılar fışkırıyor saç diplerimden"
Gereksiz bir korku filmi efekti sinmiş gibi şiirin içine- insanın gözünün önüne tuhaf görüntüler geliyor- bana 'bu' oldu en azından...
'Yellow Rose' ne güzel söylemiş: Yeni şiirlerinizi bekliyoruz.
Şiirlerde gıcık olduğum klasikleşmiş cümleleri çok az kullanmış olman benim için iyi bir izlenim bıraktı... "Seni sensiz yaşamak" dışında hiç bir eskimişlik görmüyorum şiirinde... Soyut duygularını somut bir ifadeyle anlatmandaki başarı göze çarpıyor doğrusu, korku filmi ürpertisi olarak nitelendirdiği "Şumulun" bende de aynı izlenimi bıraktı sevmemi sağladı, saç diplerinden fışkırma olayı çok fantastik bir yaklaşım ...
Şiirini sevdim belirttiğim mazmunlaşmış, klasik cümle dışında tabi...
_________________ ikiye karşılık binlerce kötü yaratık yeter mi onun ilahi bakışları...