İlahî Komedya, Dante'nin Cehennem, Araf ve Cennet'e yaptığı hayalî birseyahatin öyküsüdür. 1300 yılının 7 Nisan gecesi başlayan seyahat birhafta sürer. Cehennem ve Arafta kendisine şair Vergilius rehberlik ederArafın tepesinde görevini Beatrice'ye bırakır. Burada sunduğu EvrenDizgesi tamamen Batlamyus Dizgesi'ne dayanmaktadır. Dante'ye göre, YerEvren'in merkezindedir ve hareketsizdir. Yer'in etrafında sırasıyla,Ay, Merkür, Venüs, Güneş, Mars, Jüpiter ve Satürn'ün küreleri bulunur.Satürn küresinden sonra, sabit yıldızlar küresi ve ondan sonra da İlkHareket Ettirici Küre gelir. Onuncu küre ise, En Yüksek Küre, yaniTanrının Evi'dir. Küreler, Meleklerin yardımı ile hareket eder. Dante,Aristoteles'in etkisi ile Ortakmerkezli Küreler Dizgesi'ni benimsemiş,dışmerkezli kürelerin olmadığını savunmuştur.


Luigi Valli gibi kimi araştırmacılara göre Fede Santa ya da FedeliD’Amore (Aşk Sadıkları) adlı ezoterik örgütün bir üyesi olan ve“Tapınak Şövalyesi” ünvanını almış olan Dante'nin “İlahi Komedya” adlıyapıtı baştan aşağı ezoterik bilgilerin sembolizm içinde verildiği biryapıttır. Dante ezoterik bilginin yoğun olarak kullanıldığı, içerdiğisembolizmi tam anlamıyla çözülememiş yapıtının cehennem adlı bölümündebunu kendisi şöyle dile getirmektedir: “Sağlıklı bir akla sahipseniz,şu tuhaf dizelerin arasında saklı öğretiyi kavrayınız.” Dante’ninyapıtındaki “cehenneme iniş” aslında inisiyasyonlarda yaşanan birdeneyimdir. İnisiyasyonlardaki ilk aşamanın sonunda yaşanan birdeneyimi ifade eder. Kimi inisiyasyonlarda bir tabutta geçirilen, tüminisiyasyonlarda mevcut bu deneyimi yaşayan inisiye adayı, nefsaniöğelerden ya da karmik tortulardan arınarak “ikinci doğuş” diyeadlandırılan saf bilinç halini elde eder. Dante’nin göklerin kat katolduğunu belirtmesi de pek çok tradisyonda rastlanan bir sembolizmdir.Kimilerine göre Dünyanın kozmik tabakalaşmasını, dünyanın esîrîmaddelerinin gitgide süptillik göstermek üzere derecelenmesinisimgelemektedir. Dantenin bu yapıtında kullandığı sayısal sembolizmincelendiğinde en çok kullandığı sayılar, profesör Rodolfo Benini’ninde saptadığı gibi 3,7 ve 22’dir. Yani Dante “İlahi Komedya” adlıyapıtını 3,7 ve özellikle 22 sayısını esas alan bir sistem üzerinekurmuştur. 22 sayısı Kabala’da, tarotta, ezoterizmde önem verilen birüstad sayıdır. Bu yapıtta geçen, anlamı çözülememiş “Can Grande dellaScala” sözüyle de kimilerine göre “Merdivenin Büyük Köpek Takımyıldızı”ya da “Merdivenin Büyük Kaanı” demek istemişti.

Cehenneme İniş

Dante’nin “İlâhî Komedya” eserinde, kahramanı İrlandalı keşiş Patrickolan “Patrizio’nun kuyusu” efsanesinde, çeşitli tradisyonlarda,mitolojilerde ve kimi masallarda işlenmiş bir semboldür. Istıraplıdeneyimler geçirmek üzere “yeraltına iniş” olarak da ifade edilir.Sembolün ne anlama geldiğini büyük inisiyelerden Orfe ve Platon ifadeetmişlerdir. İnisiyasyonlarda “küçük misterler aşaması”nın sonundakiinisiye adayının ikinci temel aşamaya devam edebilmesi için tümüylearınması, saflaşması, yani tertemiz bir şuur halini edinmesigerekliydi. Bunun için de “cehenneme iniş” denilen bir deneyimgeçirmesi gerekiyordu. Buna “ölüm deneyimi” de denilir. Platon ve Orfe,“vicdani hesaplaşma” da denilen bu deneyimin ilk etabını, zaten herinsanın öldükten sonra zaten yaşayacağı bir “kendi kendini yargılama”ve kefaretini ödeme olarak betimler.

Teozofik literatürde, menfi düşünce formlarından kurtulma anlamında“karmik tortulardan arınma” olarak ifade edilen cehenneme iniş deneyimikimi tradisyonlarda “ejder”ini öldürme sembolüyle simgelenir.

İnisiye adayının geçmişiyle yüz yüze gelmesini sağlayabilmesi için,öte-âleme göçmüş gibi derin bir degajman haline, yani ölü denecek kadarderin bir trans haline girmesi gerekmekteydi. Bir hayli sarsıcı olan budeneyim için, aday ya boş bir mezarda ya da bir tabutta genellikle birgece boyunca yalnız başına bırakılırdı. Aslında, bu deneyiminde yalnızsayılmazdı; psişik yetenekleri çok güçlü bir üstadın kontrolündebulunurdu.

İnisiye adayı vicdani hesaplaşmasını yaptıktan, hatalarını ve geçmişiniinceleyip değerlendirdikten sonra, doğmadan önceki temiz, saf şuurhalini yeniden elde etmiş olacaktı. Bu şuur hali kimi tradisyonlarda“bir çocuk kadar saf olunması gerekir” sözüyle dile getirilmiştir.“Ejder”ini öldürüp savaştan başarılı çıkabilen öğrenci, dünyadadoğmadan önceki, dünya çamuruna bulaşmamış saf şuur halini edinmişbulunuyordu. Arınmış ve saflaşmış bulunan aday, bir bakıma yenidendoğmuş bulunuyordu. Dolayısıyla bu olay ezoterizmde, tasavvufta veçeşitli tradisyonlarda ikinci doğuş olarak adlandırılır. Yeniden doğmuşsayılan inisiye adayı için üstadı artık “baba”dır (ata), kendisi de“oğul”dur. Bu yüzden inisiyelerden söz eden pek çok tradisyondainisiyeler “oğullar” sözcüğüyle nitelendirilir.

Ezoterik tradisyonda cehennemde yanma sembolü de bu bağlamdadeğerlendirilir. Kısaca, cehennem ateşinde yanma sembolizminde bireyinolumsuz, negatif unsurlarından arınması sözkonusudur, yani bireye zararverici bir işlem değil, yararına bir işlem sözkonusudur.



  Sandro Botticelli tarafından yapılan Dante tasviri(1444–1510).

İlahi Komedya hakkında  tematik resimler:
http://commons.wikimedia.org/wiki/Category:Dante%27s_Inferno

kaynak: wikipedi

not: Fantastik edebiyatın 'bence' başlangıcıdır İlahi Komedya.Aslında Dante eserini bir aşk acısı sonrasında yazmıştı ve eserinin türü umurunda değildi.Ancak evrensel simgeler,kavramlar ve metaforlar kullandığı için bu eseri sanki geçen ay yazılmış gibidir.Hz.Muhammed ve Hz.Ali'yi cehennemde tasvir ettiği için müslüman entelektüeller tarafından eleştirilse bile eser gerçekten dünya içinde bir kapı açıyor,bir karadelik...ve çekip alıyor içine okuyanı...bedava cehennem seyahati daha ne olsun

Dante Alighieri (1 Haziran 1265, Floransa - 13 Eylül 1321, Ravenna) İtalyan ozan ve politikacı.

En bilinen eseri, Ahirete yapılan bir yolculuğu anlattığı İlahi Komedya`dır (La Divina Commedia). Bu eser Cehennem, Araf ve Cennet isimlerinde üç ciltten oluşmuştur. Dünya edebiyat tarihinin en büyük eserlerinden biri kabul edildiği gibi, modern İtalyanca`nın da temelini oluşturur.


Domenico di Michelino (1465): Dante ve kitabı, FloransaModern Avrupa ve İtalya için önemli bir figürdür ve İtalya'daki metal 2€'ların tura tarafında, Dante'nin resmi vardır.
Ailesi ve ilk zamanlar  [değiştir]Dante 1265 yılında doğdu, Haziran ayında İkizler burcu olarak doğduğunu söyler. Gerçek adı olan Durante`yi kısaltarak Dante`yi kullanmıştır. Dante'nin ailesi köklü ve asil bir aile olmakla beraber, sonradan fakir düşmüş ve aristokratik önemini kaybetmişti. Dante'nin babası II. Alighiero hakkında çok fazla bilgi yoktur, mesleği bilinmemekle beraber noter, hakim veya faizci olduğuna dair çeşitli görüşler mevcuttur. II. Alighiero hakkındaki belki de tek "kesin" bilgi onun Guelfolar partisine mensub olduğudur. O sıralarda yönetim Ghibellinolar'daydı ve Ghibellinolar Guelfoları sürgün ederek şehirden uzaklaştırmışlardı. Dante'nin babası II. Alighiero Guelfolardan olmasına ve Dante doğduğunda Floransa Ghibellinoların yönetiminde bulunmasına rağmen, II.Alighiero ve ailesi Floransa'da ikamet etmekteydi. Dante babasını sevmezdi, bunun nedeni babasının kötü ünü veya silik kişiliği olabilir. Eserlerinin hiçbir yerinde babasından söz etmemiştir, aksine her fırsatta şövalyelik payesi bulunan dedesi Cacciaguida'dan bahseder, ailesinin soyunun Roma'ya dayanması ile övünürdü. Dante annesini daha çok küçük yaşlarda kaybetmiştir. Babası da o on sekiz yaşlarındayken vefat etmiş, bunun üzerine Dante üvey annesi (Monna Lapa) ve üvey kardeşleriyle yaşamak zorunda kalmıştır. Yazarın hayatının bu dönemi ile ilgili çok fazla bilgi bulunmasa da, onun büyük acılar çekmemekle beraber bu dönem boyunca mutlu veya rahat olmadığı düşünülmektedir.


Eğitim ve şiir ; Dante`nin eğitimi fazla bilinmemekte olup, kendi kendini geliştirdiği varsayılmaktadır. Dante'nin ilk öğrenimini Santa Croce papaz okulunda bitirdiği sanılmaktadır. Her ne kadar Dante yüksek öğrenime devam edemese (veya etmese) de, kendi kendine okumaya ve çalışmaya devam etmiştir. Öğrenmeye büyük bir tutkusu vardı, önemli Latin ve Yunan eserlerini okumakla kalmıyor, dönemin İtalyan şairlerlerinin eserlerini de okuyor, bunlara büyük bir önem veriyordu. Yazmak konusundaki yeteneklerini ilerletirken, astronomi, resim ve felsefe gibi konularda da kendisini geliştiriyordu. Dönemin önemli isimlerinin düzenlediği toplantıları kaçırmıyor, birçok önemli isimle arkadaşlıklar kuruyordu. Bu kişilere örnek olarak devrin ünlü Floransa'lı şairi Guido Cavalcanti'yi verebiliriz.


Beatrice ; Dante denince ilk akla gelen isim belki de onun sonsuz bir aşk ile bağlandığı Beatrice'dir (Türkçe okunuşu: Beatriçe). Dante'nin çocukluğu ve gençliği hakkında çok az bilgiye sahip olunsa da, şairin dokuz yaşındayken kendisinden bir yaş küçük Beatrice'ye aşık olduğu kesin olarak bilinmektedir. Komşuları Floransa'lı şövalyelerden olan Folco di Ricovero de' Portinari'nin kızı Beatrice ile komşularının evindeki bir eğlence sırasında tanışmıştı. Tanıştığı ilk andan beri Dante Beatrice'e büyük bir tutkuyla bağlandı. Beatrice ile ikinci kez karşılaştığında on sekiz yaşındaydı, bu ikinci karşılaşmadan sonra Beatrice'e olan sevgisi daha da derinleşti. Beatrice'e olan aşkı yazımını ve şiire olan bakış açısını büyük oranda etkileyecekti; İlahi Komedya'nın tohumlarını atan belki de Beatrice'ye olan aşkıydı. Dante aşkından sevgilisine hiçbir zaman söz etmemiştir, nitekim 1288 yılında Beatrice Floransa'lı şövalyelerden Simone dei Burdi ile evlendi. Fakat Beatrice evliliğinden sadece iki sene sonra, 1290'da, yirmi dört yaşında öldü. Beatrice'nin ölümünden sonra Dante çalışmalarına daha sıkı sarılmış, Latin edebiyatı ve felsefeye kendisini adamıştır. Kuşkusuz Beatrice'nin ölümü Dante için büyük bir şoktu ve yazarın yazım hayatını da fazlasıyla etkiledi. Beatrice'nin çok genç bir yaşta ölmesi, Dante'nin onu ölümsüzleştirmesine yol açmış, fikriyatında Beatrice'ye maddi, ölümlü ve insani bir görünümden ziyade manevi, ölümsüz ve ilahi bir görünüm vermesine neden olmuştur.


Evliliği; Dante daha 12 yaşındayken ailesi tarafından Gemma di Manetto Donati ile sözlenmiştir. Ailesinin de ısrarlarıyla, 1295 yılında Floransa'lı tanınmış Donati ailesine mensup Gemma ile evlendi. Gemma'dan Pietro ve Jacapo isimlerinde iki oğlu ve Antonia isminde bir kızı olmuştur. Dante ile Gemma'nın mutlu bir evlilik geçirdikleri söylenemez. birçok kaynağa göre Dante Gemma ile olan evliliğinde hiçbir zaman mutlu olamadı. Yine de Dante evliliğin kutsallığına inanan birisiydi ve Gemma ile olan ilişikisine dair pek bir kanıt yoktur, kendisi de bundan eserlerinde bahsetmemiştir.
Dante sürgün edildikten sonra karısını bir daha görememiştir.


Dante Alighieri portresi
Floransa ve Dönemin siyasi durumu Devrin Floransa'sında bellibaşlı iki parti vardı: Ghibellinolar ve Guelfolar. Ghibellinolar imparator tarafından destekleniyor, aristokrasiyi savunuyorlardu; Guelfolar ise papa tarafından destekleniyordu. Sonraları Pistoia Guelfoları "Beyazlar" ve "Siyahlar" olarak iki ayrıldılar. Bu genel anlamda Guelfoların ikiye bölünmesine yol açtı. Beyazların başında Cerchi ailesi vardı. "Popolo grasso" diye adlandırılan zengin burjuva sınıfı tarafından destekleniyorlardı, reformist düşünceleri vardı, papa ve papalık konusunda da daha temkinli bir görüşe sahiptiler. Siyahların başında ise Donati ailesi bulunuyordu. Feodal devirden kalan çeşitli asilzadelerden oluşan bu grup, "Popolo minuto" diye adlandırılan küçük zanaatkarlar, işçiler gibi daha düşük bir halk tabakası tarafından destekleniyorlardı. Siyahların düşüncesi daha bağnazdı ve dogmatik anlamda papacıydılar.


Dante'nin Siyasi Hayatı  Dante daha 24 yaşında, 1289'da, Floransa'lı Guelfo şövalyeleri ile birlikte Campaldino savaşında Arezzo Ghibellinolarına karşı savaşmıştır. Eşi Gemma Donati tarafından Siyahların başkanı konumundaki Donati ailesi ile akraba olsa da Beyazların taraftarı olmuştur. Devlet işlerine katılmak isteyen Dante Hekim ve Eczacılar loncasına yazılmıştır. Bunun nedeni dönemin yasalarına göre asilzadelerin kamu işlerine girebilmeleri için öncelikle zanaat loncalarından (Corporazioni di Arti e Mestieri) birine kaydolmalarının şart koşulmasıydı. Dante politik hayatına başladı.

Bu sıralarda Papa VIII. Bonifatius Floransa'nın iç işlerine karışmaya, Beyazlara karşı sık sık Siyahlara arka çıkmaya başlamıştır. Papanın bu girişimleri Floransa'nın önde gelenlerini, özellikle de Beyazlar'ı fazlasıyla rahatsız ediyordu. 1300 yılında Dante iki aylığına Floransa hükümetinin başındaki altı kişilik kurula seçildi. Beyazların Floransa'daki iktidarına son vermek amacıyla Papa Bonifatius harekete geçmeye karar verdi. Papa Fransa kralı Philippe le Bel'in kardeşi Charles de Valois'yı Floransa'ya gitmeye ikna etti. Floransa bundan rahatsız olup Papayı kararından döndürmek amacıyla içinde Dante'nin de bulunduğu bir heyeti Roma'ya gönderdi. Roma'da heyeti oyalarken, 1301 yılında Charles de Valois süvarileriyle birlikte Floransa'ya girdi. O sıralarda şehrin iktidarı Beyazların elindeydi ve Siyahların çoğunluğu sürgün edilmişti. Charles de Valois Siyahları da kendi saflarına alarak Beyazları şehirden çıkarmıştır. Beyazların mallarına el konurken bir kısmına idam cezası verildi, çoğunluğu sürgüne gönderildi.

Dante hiçbir zaman Papa VIII. Bonifatius'u sevmemişti. Beyazlara karşı girişilen hareketten nasibini alarak, 27 Ocak 1302'de sahtekarlık, gayri meşru kazanç elde etmek gibi asılsız suçlardan ötürü para cezasına çarptırıldı ve iki yıllığına Florasa'dan sürgün edildi. Ayrıca bir daha devlet işlerinde çalıştırılmayacaktı. Daha sonra hakkında yeni bir karar daha verildi: Floransa'lı askerler tarafından ele geçirildiği takdir de idam edilecekti.


Sürgün ve Ölüm  Dante mahkemenin kararlarını öğrendiğinde Floransa'da değildi. Hakkındaki sürgün kararı nedeniyle Floransa'ya da dönemedi. Beyazlar Floransa'da iktidarı geri ele geçirebilmek için çeşitli girişimlerde bulundular, fakat başarısızlığa uğradılar.

Zamanla arkadaşlarına olan güveni ve inancını kaybetmeye başladı. Büyük bir acı içinde olduğu bu günlerde İlahi Komedya'yı yazmaya başladı. İlk olarak Verona'ya gitti, bir ara Padova'ya geçti. Bazı kaynaklara göre Paris'e de gitmiş ve burada felsefe ile teoloji okumuştur. Bazı zayıf rivayetlere göre Paris'ten sonra Oxford'a da kısa süreliğine geçmiştir. Fakat bu çok zayıf bir rivayettir ve bugünkü tarih otoriteleri tarafından sıklıkla yalanlanmıştır.

Dante 1311 yılında o sıralarda Casentino'da bulunan ve İtalya'yı işgale başlamış olan Lüksemburg kralı VII. Henry'ye mektuplar yazarak, onu Floransa'ya da savaş açmaya davet etti. Kralın İtalya'yı işgali birçok İtalyan şehrinde büyük bir nefretle karşılandı, Floransa'nın da dahil olduğu bu şehirler birlikte karşı koymak için kendi içlerindeki sorunları bir süreliğine askıya alıyorlardı. Bu dönemde Floransa sürgün edilmiş Beyazların bir çoğunu geri çağırdı, fakat Dante bunların arasında değildi. Bunun nedeni büyük ihtimalle kral VII. Henry'ye yazmış olduğu mektuplardı. 24 Ağustos 1313'de kral öldü, artık Floransa'ya tekrar dönebilme umutları yok olmuştu. Dante, kısa bir süreliğine Lucca'da kaldıktan sonra Verona'ya döndü. Daha sonra Ravenna prensi Guido Novelloda Potenta'nın davetiyle Verona'dan Ravenna'ya geçti, kısa geziler ve ayrılıklar dışında ömrünü burada geçirdi. 1321 yılında, 56 yaşındayken burada öldü. Ölüm nedeni kesin olarak bilinmemekle beraber, bazı kaynaklara göre ölüm nedeni sıtmdır


Eserleri  Dante'nin eserlerini sınıflandırmanın pek çok yolu vardır. Her ne kadar eserlerin sıralanmasında genelde kronolojiye dikkat edilse de Dante'de öne çıkan sıralama özelliklerinden birisi de eserlerin yazıldığı dildir. Dante eserlerinin bir kısmını Latince, bir kısmını ise halk dili olan İtalyanca ile kaleme almıştır. birçok eser kaleme almıştır ama şaheseri hiç kuşkusuz İlahi Komedya'dır (La divina commedia).


Latince yazdığı eserleri
De Vulgari eloquentia (Halkdilinde Belagat)
Monarchia (Monarşi)
Epistulae (Mektuplar)
Eclogae (Eklogalar)
Quaestio de aqua et terra (Su ve Toprak Sorunu)

İtalyanca yazdığı eserleri  
Vita nuova
Yeni Hayat, çev. Işıl Saatçıoğlu (İstanbul: YKY, 1995).
Rime (Şiirler)
Rime / Şiirler, çev. Kemal Atakay, iki dilli basım (İstanbul: YKY, 2001).
Convivio (Şölen)
II Fiore (Çiçek)
La Divina Commedia (İlahi Komedya): Inferno (Cehennem), Purgatorio (Araf) ve Paradiso (Cennet)
İlahi Komedya, çev. Hamdi Varoğlu (İstanbul: Hilmi Kitabevi, 1938).
İlahi Komedya, çev. Feridun Timur (İstanbul: MEB, 1955-1956).
İlahi Komedya, çev. Rekin Teksoy (İstanbul: Oğlak, 1998).
İlahi Komedya, çev. Seyhan Satar (İstanbul: Oda, 2001).
İlahi Komedya Çev. Rekin Teksoy (Istanbul: Oglak, 2008) 7. Baskı


Kaynak;http://tr.wikipedia.org/wiki/Dante_Alighieri

Gerçekten de çok başarılı bir eser, çevirisini okumak yerine orjinalini okuyabilmeyi isterdim.

Başlık için teşekkürler ellerinize sağlık.