Arkadaşlar,

Belki kararında bittiğini düşünüyorsunuz fakat ben bir türlü alışamadım bu dünyanın devam edememesine.Margaret Weis'e e-posta yoluyla ulaşıp bu soruyu sorduğumda da zaten bana bunu söyledi ve Ölüm Kapısı üzerine başka bir çalışma yapmayı düşünmediklerini ekledi.

Kendimce bir 'Yeni Nesil' kurgusu yaratmaya çalıştım.Bu site bana cesaret verdi en azından ilk kez böyle birşey denedim.

Teşekkür ederim.
                         
                                 ÖLÜM KAPISI - YENİ NESİL
Tanrı Elihn uyanır ve Vorteks'e bıraktığı Dalga'nın kendini düzeltirken Vorteks'i yok ettiğini görür.Yeni,parçalanmış dünyada savaş ve barış birbirini takip eden daimi bir süreç içerisindedir.Dört dünya arasında bağlantı sağlanmış;insanlar,elfler ve cüceler (menschler) Farkındalık Çağı'na girmişlerdir.Olaylar Elihn'in Dalga'sından emin bakışları önünde yeniden örülmektedir.Rue'nün önderliğinin onaylanmasından sonra,olasılıklarla bezeli Labirent'te yepyeni bir döneme girilecektir.

Labirent tarihi, koparılış sonrası Labirent'e açılan ilk kapı halini alan Vorteks ile son kapının ardında kalan Nexus kentinin yok olmasıyla adeta yeniden yazılmaya başlanmıştı.Kapıların iki eski düşman ırk (Sartanlar ve Patrynler) ile onların korkularıyla,öfkeleriyle beslenen ejder-yılanların üzerine sonsuza dek kapanmasıyla Labirent bu yeni dönemin başlangıcını yaşamaktaydı.

Haplo,Coren (mensch ismiyle 'Alfred') ve Vasu'nun iki ırkın sürtüşmelerinden kurtulup hayatta kalmak için beraber çalıştıkları bir düzen oluşturma çabaları belli bir ölçüde sonuç vermişti.Dalga'nın,kendini zaman içinde düzelten o engin düzen gücünün ilk kez farkına varan Alfred ve Haplo iki ırkın rün büyülerinin aslında birbiriyle mükemel şekilde uyumlu olduğunu tecrübe etmişti.Bu, onların bundan sonra ne yapacakları konusunda yönlerini çizerlerken örnek gösterebilecekleri belki de en önemli şey olabilirdi.Nitekim öyle de oldu.Bir çok Sartan ve Patryn, Dalga'nın tek, mutlak güç olduğuna inandı ve ona tapınmaya başladı.

İki ırkın içinden çok farklı şeylere tapınmaya başlayanlar da oldu. Hiçbir sorularına yanıt alamadıkları Tanrılar yarattılar ve kendilerini bu Tanrıların onları yarattığına inandırdılar.Bir zamanlar kendilerinin Tanrı olduğunu iddia eden iki ırkın böyle bir tutum içine girmesi büyük bir ironiydi.

Tüm değişim süreci içinde,belki de tek değişmeyen şey Ramu'nun Sartan ve Patryn ırklarının hala düşman iki yarı-tanrı ırk oluğunu düşünmesiydi.Bu düşünceye ortak olacak her iki ırktan da çok az mensup bulunmasına rağmen Ramu'nun kurduğu bu birlik sessizce ve sinsice güçlenerek bir tehdit oluşturmaya başlamıştı.

Ejder-yılanlar,öfkenin ve korkuların sonsuz varlığı gibi var olmaya devam ettiler fakat güçleri giderek azalıyordu.Bu durumda kendilerini besleyebilecek bir kaynağa, yani Ramu'nun topluluğuna katılmakta gecikmediler.Ramu onlardan hoşlanmıyordu ama bu derecede güçlü müttefiklerinin bulunması topluluğun son derece yararına olacaktı.

Labirent ve Dört Dünya'yı sarsacak yepyeni bir tehlikenin  çok geç farkına varılacaktı...

Sevgili Elerki;

Yüklediğiniz metnin içeriğine dair şimdilik söyleyecek bir şey yokmuş gibi görünüyor- şayet olguları geçip durumları anlatmaya ve bir hikâye yazmaya başlayacak olursanız, seve seve konuşmak isterim.

Fakat gözüme çarpan cümlelerinizin çok düzenli ve eli yazmaya alışkın birinin özenli cümleleri olduğu yönünde. Sanki isteseniz, bir anda harıl harıl çok güzel metinler yazabilirmişsiniz duygusu uyandırıyorsunuz.

Bence yazdıklarınız sizde kalmasın; içimden bir ses sizi okumanın güzel olacağını söylüyor.

Durmayın lütfen.

Teşekkür ederim.

Görüşünüz benim için çok önemli.Bu sitede gerçekten herkesin olumlu-olumsuz yorumlarının bir şekilde her zaman yapıcı oluğunu görmek bana cesaret vermeye başladı.Yazmak çok istiyorum ve daha yeni yeni başlıyorum.

Güzel şeyler ortaya çıkarıp herkesle paylaşmak istiyorum.Umarım yapabilirim.

Tekrar teşekkürler...

7. Kapi nin ne kadar ince bir kitap oldugunu farketmissinizdir. Okuyunca da boyle apar topar yazilip sonlandirilmis hissi veriyor. Hele o adini unuttugum bir katil vardi, o da dahil hersey paldir kuldur bitmisti.
Oysa 6.kitabin sonuna gelindiginde 3-4 kitaplik bir devam icin mukemmel bir altyapi olusmustu.
Malesef bu altyapiya yazik oldu diye dusunuyorum. Zaten pek cok yerde de yazarlarin 12 kitap olarak tasarladiklari ancak yayincinin baskisiyla 7 kitapta bitirmek zorunda kaldiklari yaziyordu yanilmiyorsam.
Onun disinda tadindan yenmez Olum Kapisi.

Kesinlikle katılıyorum.Son kitap beni doyuramamıştı.Bittiğinde 'Nasıl yani?Bitemez!' nidaları koparmıştım. =) Ne olursa olsun yine de benim için bir vazgeçilmezdir Ölüm Kapısı.

Yedinci kitapta bitirilebileceğini düşündürüyordu zaten bana ama ne bileyim, sen olsan nasıl bitirirdin dendiğinde birşeyler söylemekte gerçekten çok zorlanıyorum.Yine birşeyler eksik gibi...Belki de sadece serinin bitmemesini istediğimdendir.Hiç ayrılasım gelmemişti o dünyalardan ve karakterlerden. =)

Bu nedenle kendi kafamda devamlı 'Bundan sonra neler olabilirdi?' sorusuna cevaplar bulmaya başladım ve bu giderek somutlaşan bir örgüye dönüşmeye başladığında biraz cesaretle karalamaya başladım.Umarım düzgün birşeyler çıkarmayı başarırım ortaya ve sizinle paylaşabilirim.Hiç olmadı kendimi tatmin etmiş olacağım bir yerde. =)

Bu arada kiralık katilin ismi Hugh idi. 'Usta Hugh'. =)