Geçtiğimiz senelerden birinde yazmıştım bunları.. sizlerle de paylaşayım dedim.
İnşallah beğenirsiniz! O zamanki ruh halimi yansıtmak için yazmıştım, ekleyeyim

------------------------------------

Ben bir mum ışığıyım. Yanarım.. gücüm yettiğince daha da kuvvetli yanarım. Bana dokunmak istemezsiniz. Belki de güneşi bildiğinizden yüzüme bile bakmak istemezsiniz..
Ben yanıbaşımı aydınlatabilirim, güneş tüm dünyayı..
Bana bakmamakta haklısınız, beni rafa kaldırmakta da haklısınız belki.. Tozlanmış rafın en karanlık köşesini de ayrımış olabilirsiniz bana.. Evet bana herşeyi yapmakta haklısınız.. Ben ufacık bir rüzgarda bile söner, duman olurum.. Güneş hem rüzgarı ısıtır, ılık ılık eser rüzgar, hem de toprağı ısıtır. Öyle ya ben sadece bir mum ışığıyım. Güneşse hem lambanız hem de sobanız.. Bense ancak yanıbaşımı aydınlatabiliyorum ve ancak bana yaklaşan şeyleri ısıtabiliyorum.. Ben sadece bir mum ışığıyım...



Bembeyaz bir sayfayım ben.. Üsüme hem yazı yazarsınız hem de çizersiniz.. Baen de beni öyle bir karalarsınız ki benim canım acısa da, sizin hoşunuza gittiği için ses çıkarmam, çıkaramam.. Bazense öyle güzel yazılar yazarsınız ki, üzerime ılık ılık su damlaları düşer sanki.. Siz öyle yazdıkça daha da beyaz olurum, daha da tertemiz bir
sayfa
olurum.. ılık su damlalarınız süslendirir beni


Bembeyaz bir sayfayım ben.. Üstüme su dökülürse ya çöpe atarsınız beni ya da kurumam için bir yerlere koyarsınız.. Büzülürüm, buruşurum, canım acısa da beni çöpe atmadığınıza, birlikte kalmamıza izin verdiğiniz için sevinirim.

Bembeyaz bir sayfayım ben, ne karalasanız gider beyazlığım ne yırtsanız gider parlaklığım. Ben öyle bir sayfaydım ki, eskiden hep beni kullanır, en güzel sözlerinizi benimle paylaşırdınız. Ama şimdi herşeyinizi başkalarıyla paylaşıyorsunuz.. Beni ise bıraktığınız o hiç olmak istemediğim köşe de unutuyorsunuz.. Yanıma ne bir zarf koymuyorsunuz artık, ne de pulları görüyorum yanıma, ne de en sevdiğim kalemi yanıma bırakıyorsunuz Mürekkepi ise raflardan da almaya başladınız.. Bizim üzerimize toz çöktü, mürekkep ise baldıran zehri içti sanki.. Ben eskiden bembeyaz bir sayfaydım...



Berrak bir su damlasıyım ben.. Beni ne unutursunuz ne de bir köşe de tozlanmama müsade edersiniz. Beni hep kullanır heryere götürürsünüz.. Benimle temizlik yaparsınız, canım acısa da ses çıkartmam, beni uzaklara salıverseniz de üzülmem, sizden ayrılmak bana acı verse de sonrası avutur beni.. Ya çeşmenizden geri gelirim ya da yağmur damlası olup başınıza düşerim.. Ben beraak bir su damlasıyım çünkü
En sevdiğim şey size bir an olsun yakın olmaktır. Sabah benimle yüzünüzü yıkadığınızda çok mutlu olurum.. Öyle mutlu olurum ki hep yüzünüzde tutunmak, orda kalmak isterim.. Avuçlarınızın içinde uyumak isterim.. Ama siz beni havluyla ayırısınız beni kendinizden..Ayrılık acıdır, siz de bilirsiniz, ben de..Ayrılık size geldiğinde ve beni yudumladığınızda çok mutlu olurum.. Öyle sevinirim ki beni yudumladığınız o anı, dünyaları verseler de değişmem bu mutluluğa.. Ama sonraları ayrılık size acı vermeye başladığında beni gözlerinize çağırırsınız..sizinle dünyayı izlemek isterim, gözünüzden bakmak isterim etrafa.. Ama siz beni salıverirsiniz gözlerinizden düşen diğer damlalarla birlikte.. İşte o an ben de hissederim kalbinizin acıdığını.. Benim de acır canım o zaman.. Ağlamak istesem de ağlayamam sizin gibi, ses çıkarıp size teselli versem onu da yapamam... Çünkü ben bir su damlasıyım sadece. bazen yudum olup size gelirim, bazen yağmur olup başınıza düşerim, bazen de diğer damlalarla beraber gözlerinizden süzülürüm.. Başka birşey yapamam..
Ben sadece bir su damlasıyım

Yazımı güzel, üzerinde uğraşıldığı da belli. Lakin ben o duyguyu alamadım. Sebebi herkese hitap etmemesi mi yoksa amaçladıklarını sunamaması mı emin değilim. Belli bir yitirilmişlik, sitem, hüzün ve saflık içeriyor sanırım (ki yine sanırım amaçlanılan buydu- bilerek yada bilmeyerek) ancak bunları bana göre yansıtmakta çok yapay kalmış.

Bu günlerde eleştirilmek kadar değerli bir şey bilmiyorum Hani çikolata servis yaptığım ama arkasını dönerek yiyen, yediğini sandığım insanların sadece "tadı güzel" deyip tatlı olup olmadığını tattığına bile emin olamadığım bir çok arkadaşım var!

Bu yüzden teşekkür ediyorum.. Üzerinde uğraşılmış'a açıklık getireyim. Öncelikle biyoloji üzerinde yoğunlaşan ve başka alanlarda sadece keyif çatan birisi olarak dünyanın "bir konuda uzmanlaşmış" kişilere ne kadar ihtiyacı olduğunu, -özellikle ülkemizin- belirtmem gerek..! Ve bunu derken ben, edebiyat konusunda uzman olamayacağımı veya böyle parçalar konusunda yeterince iyi olamayacağımı biliyorum.. bu yüzden kendime "çömez" demekten geri durmayacağım ve bir ömür boyu çömez olarak kalmaktan sıkılmayacağımı belirmek isterim...

Hayatımda hep bir parantez açıp tırnak işaretleriyle koruduğum, noktalarla nefes aldığım, virgüllerle gülümseyip yeşil ışığın yanmasını beklediğim, kimilerinin buna "kurtarılmış alan" dediği; benimse " derince bir iç çekip 'ohhbe' dediğim yeşil bahçem" dediğim güzel bir bölge var... Bu yüzden yazıyorum Ve yazarken de sizler gibi değerli arkadaşlarım da bana "bir üst katta nasıl davranılır" ın provasını yaptırdığı için çok mutluyum..

Tekrar teşekkür ediyorum. Bu arada bu benim genel özelliğim; çok uzatıyorum.. elimden gelse burdan bir dünya çıkarırdım ama fazla uzatmayayım..  
çok oldum demi  

Çok oldu evet ama sorun değil, 3-5 paragrafı okuyamayan adam da buraya girmesin öyle değil mi?

Eleştiri kısmına ben de katılıyorum. Sadece ben yazdığım için yazdıklarımı beğenen pek çok insan oldu. Halbuki ben beğenmeleri için değil, kendi yazmak istediğimi yazmak için yazmıştım. Aynı duyguları ve atmosferi vermek için yazmıştım. Uu süper deyip geçmeleri hoş olmuyor.

Hepsi bir kenara yazma sebebini beğendim. Esasında herkeste olan birşey ama bunu bu şekile açıklayabilmek de ayrı bir yetenek.

ghost_im,  hoş bir yazı olmuş. İçinden geldiği gibi, sıcak ve samimi. Damla kısmına bayıldım. Hiç böyle düşünmemiştim.  Şu an dışarıda müthiş bir yagmur var, ağaçların yapraklarından aşağı süzülen damlaları gördükçe yazını hatırlayacağım.
Teşekkürler, farklı bakış açısı yarattığın için.



Not:Şimdi dışarı çıkıyorum, azcık ıslanmanın kimseye zararı dokunmaz .

Akıcılık : 4/5
Kurgunun kendi içinde uyumluluğu : 3/5
Karakterlerin orjinalliği : 5/5
Eğlence (yada karanlık) faktörü : 4/5

Kendimce puanladım bu denemeyi işte sonuçlar

Sevgiyle ve Dostça Kalmanız Dileğimle;
ELDİR

Samimiyetiniz için teşekkür ediyorum.. Sizler gibi yazdıklarımı okuyan ve gerçekten içinden gelen neyse onu söyleyen gerçek okuyucuları bulmam beni çok mutlu etti. Yoksa zamanında yazdığım ve üstüne toz konmuş belki tadı da pek tuzlu olan aslında bol acı kattığım yazılarım karşısında çok sevdiğim arkadaşlarım "teşekkür" ederdi, "güzel" derdi, benim en azından gülümsememi isterlerdi..! Ama benim gülüşümün kaynağı bu değildi, hatta istemiyordum ben teşekkür falan.. ben yazıyordum, içimden geçen akarsuyla yıkadığım biricik kelimelerimi.. sonra "hissettiklerimi bir ben hissetmemişimdir" deyip biraz da herkesi dahil ederek yazıyordum, içimden ve içimizden geçen hisleri bir demet olarak sunuyordum.. ama bunu kimse anlamıyordu bir kaç sevdiğim insan dışında.. ve sizler dışında..

Sanki şimdi yazdığım her kelime daha değerli olmaya başladı, tatlandırıcı katılmamış gerçek şekerli yazılar olduğuna inanmaya başladım..
Sizlere teşekkür ederim çok değerli düşünceleriniz için..! Aklınızdan geçen ve yakalayamadığınız ama hep yakalamak istediğiniz duyguları bir anda elinizde ve tüm bedeninizde hissetmeniz dileğimle..!
Bu arada puanlama için de ayrıca teşekkür edeyim; güzel olmuş, eline sağlık

bana kalbin kadar temiz bu sayfayı ayırdığın için teşekkür ederim demek geldi ve içimden tutamadım.
en büyük ezilmişliklerimin ertesinden gelen ilgi hep daha tatlı olmuştur zaten bunu hissettim yazında. bembeyaz sayfa olayını sevdim.