Güz yaprakları çoktan döküldü buralarda
Gözyaşı misali
Soğuk kışın ardından bahara hazırlanıyor ağaçlar
Ben de geride bıraktım güz yaşlarımı
Seninle yeniden yeşerdi kalbim kışın ortasında
Erken gelen bahar...
Kuşlar yüreğime göçe başladı
Çünkü sen geldin
Soğuğuyla nehirleri donduran hava etki edemedi kalbime
Çünkü orada sen varsın
Gitme
Yaşatma bana kışı
Dökme yapraklarımı
Kovma kuşları
Gitme..
Hep burada kal
Yüreğimde..

Şiir güzel olmuş.Ama o şiiri öylesine yazmadığından eminim.Okul için falan gaiba.
Neysee..Şiirde daha etkili veyalın sözcükler kullanabilirdin.Ancak bu şiirinin etkileyiciliğini bozmamış.Duygularını güzel ifade etmişsin,Karşındakine de yaşatabiliyorsun.
En beğendiğim ise 'Hayat İşte'şiirin oldu.Bilmiyorum neden beğendiğimi ama içimdeki duyguları canlandırdı.Tebrik yazılarının devamını bekliyorum
  

Kurşun adlı şiiri okul için değil içimden geldiği için yazdım. Bu tip olaylar okadar üzüyorki beni ve içimdekini dışarıya biryerlere zarar vererek değil bu şekilde yansıtmak istiyorum. Hayatımda zor zamanlar yaşadım ve gerçekten rahatlamama bir kalem ve bir de kağıt yetti. Teşekkür ederim yorumların için..

Küçüğüm daha
Hayattan tokadını yemeyenlerdenim
Ölüme yakın olmadığını hissedenlerdenim
Küçüğüm daha

İçindeki enerjiyle yerinde duramayanlardanım
Hızlı yaşamaya çalışan
Arkasına bakmadan yürüyenlerdenim
Küçüğüm daha

Bakkala gidip elmalı şeker alanlardanım
Sokakta koşarken bağıranlardan
Komşu teyzenin bahçesinden elma aşıranlardanım
Küçüğüm daha

Önüne sunulan hayata sarılmak isteyenlerdenim
Ama buna cesareti olmayanlardan
Yinede yaşadıkları karşısında yıkılmayacaklardanım
Küçüğüm daha

Evet belki ben böyleyim
Ama sanırım küçük değilim
Yaşımı sorarsanız derim onsekiz
Büyümüş de küçülmüş diye tabir edilenlerdenim


İlginç birşey oldu farkındayım ama içimden geldi yazdım
aslında birdaha okudumda saçma olmuş neyse yazdık birkere

Söylediklerine katılıyorum.Beni de ne kadar üzse de böyle şeyleri yazıya dökmek istemiyorum.Çünkü bu beni daha çok üzmelten başka işe yaramaz.   Bunları yazacak kadar yüreğin olduğundan dolayı da seni imreniyorum. Neyse yazılatını beğeniyorum wayne.Duygularını her zamanki gibi güzel ifade etmişsin.Ayrıca nakarat cümlende duygularını vurgulama yardımcı olmuş.İlginç bir şey olduğuna da katılıyorum.Ancak bazen aklımızdan öylesine geçenleri de yazmak da bir yazı türü değil midir?Bence bir iki kere okuyup yazıya saçma demen doğru değil.Bu şiiri buraya yazarken daha da doğrusu bu şiiri ilk yazmaya başladığında bir amaç bir düşünce doğrusunda yazıyordun.Bence böyle şiirleri buraya yazmaktan çekinme.Güzel bir şiir olmuş.Tebrik.

Soğuk ıssız birgece
Çıt yok
Gökyüzü yıldızlarla dolu
Sanki her biri birer er

Aniden patlayan birkaç bomba duyuluyor uzaktan
Kulak zarlarını patlatır cinsten
Sonra etrafta uçuşan mermilere sıra geliyor
Hava eksi bilmem kaç derece
Gelen emirle doğruluyorum yerimden
"Hazır ol!!! Hücum!!!..."
İşte başlıyor
Yanyana koşan,gözlerinde korkunun değil ama geride kalanları görememenin endişesi olan erler
İşte başlıyor
Yanıbaşımdan vızır vızır geçen mermilere aldırmaksızın koşuyorum
Toprağa her basışımda inliyor yüreğim
Nedeni basit
Mehmetçik kanına bürünmüş yeryüzü
Gökyüzünde ise milyonlarca yıldız
Elimde tuttuğum demir parçasını kullanmaktan nefret etsemde basıyorum tetiğe
İki yanımdaki er
Hasan Şakir
Arkadaşım,dostum,kardeşim
Şimdi düştü toprağa
Ve gözlerimden onun nurlu bedeninin düştüğü toprağa düşen iki damla gözyaşı
Yıldızlar kadar parlak
Ardıma bakmadan koşmaya devam ediyorum
Biryandan da soğuk demiri hissediyorum ellerimde ve onlarca kez çektiğim tetik
Hemen solumda koşan er
Murat
O da bir yıldız olup yükselmeye başladı gökyüzüne
Gözlerimde nefret
Gözlerimde inanç
Gözlerimde vatan
Sıra bana da gelecekti belki
Gelen emirle uzandık yere ama eller hala tetikte
Kardeşlerimin yarısı artık birer yıldız olmuş gökyüzündeler
Biraz arkama düşen bomba ile sarsıldı toprak
Korkmaya başladım
Hani ölümle burun burunayken sevdiklerini son bir kez görmek istermişsin ya
İşte bendeki de öyle birşey

Arkama bakıyorum yerde ölü bedenler
Herbiri birer vatan evladı,birer arslan,birer şehit
Hücum emri yeniden kulaklarıma ulaşmaya çalışıyor mermi sesleri arasından
Kalkıp yeniden koşmaya başlıyorum
Busefer daha bir nefretle saçıyorum mermilerimi
Gökyüzünde daha çok yıldız
Birer birer vurulan askerler gözlerimin önünde
Bu cehennem ne için diye soruyorum kendime
Bu canlar neden gidiyor
Neden
Beynimin içinde tek bir cevap
"VATAN"

Ayağım takılıp yere düşüyorum
Kalkmak için çırpınıyorum ama olmuyor
Tekrar deniyorum, tekrar deniyorum
Kalkamıyorum
Aniden yüzümde hissettiğim rüzgar üşütüyor bedenimi
Aklıma annem geliyor
Gözleri yaşlı
Sonra babam
Evde kapı çalıyor
Kapıyı aralıyor ve aniden yıkılıyor
Ablam ellerini açmış başı göğe dönük birşeyler fısıldıyor
Ve ben
Yaşarken kendimi görüyorum
Nerdeyim,napıyorum bilemiyorum
Sol tarafımdan boynuma doğru gelen bir sıcaklık çıkarıyor beni hayallerden
Elimde hala duran soğuk demir parçasına bakıyorum
Gövdesi al al olmuş
Başımı sağa çeviriyorum
Bir başka asker
Yüzünde büyük bir huzur
Tıpkı içimdeki gibi
Sanırım vurulmuşum
Acı hissetmiyorum, yanağıma inen gözyaşları ısıtıyor artık yüzümü
İşte sıra bana geldi
Göçme vakti bu dünyadan
Gökyüzünde bir yıldız olma vakti
Huzur bulma vakti
Gözlerim ağır ağır kapanıyor
Havaya karışan soluklar
Ve işte onların sonuncusuyla gelen sözcükler
"Vatan sana canım feda..."
Elveda...

Sağolasın ateş yıldızı. Yorumların için gerçekten teşekkür ederim.

Yine güzel ve acıklı bir şiir yazmışsın. Ama bu seferki şiirinde daha fazla duyguyla yoğurmuşsun.Ve gerçekten senden imreniyorum.Bu seferki yazında seni tebrik etmekten başka verebileceğim bir cevap yok. Bir yarışmaya girmeye kalksan ilk ona belki de 1. olacağınbir şiir yazmışsın.Tebrik ediyorum .Anı sonsuzlaştımışsın şiirinde

Biraz abarttın sanırım ama çok teşekkür ederim

Bence bu konuda hiç bir şey yazamayan biri için değil.Hem abartsam bile güzel yazdığın gerçeğini değiştirmez.Özgün yazdığının da. Ayrıca bizim okulda bir tane bile şiir yarışmaya giremeyecek gibi olduğundan seninkisi yanında muhteşem kalır. Başkaları ne yazar bilemem ama.Yine de dediğim gibi yazılarını beğeniyorum.

Eyvallah teşekkür ederim

Bir gemi aradım ufukta
Hüzünle süslenmiş
Gözyaşıyla ıslanmış
Ağlamaklı sesler duymak istedim içinde
Gülemeyen gözler
Sevgiyi bulamamışları görmek istedim
Binalara mendil sallayanları
Aşkın dolaşmadığı bir gemi aradım
Sevda türküsünün çalınmadığı
Dalgalara coşkuyla değil hüzünle dalan bir gemi
Bİr oraya baktım,bir buraya
Bulamadım
Anladım ki o gemi çok uzakta benden
Öyleyse gelip çatan zaman
Mutluluk zamanıdır
Yıllardır beklediğim...

Gözlerimi açtım yeni doğan güneşe
Üzerimde bir yorgunluk
Kollarımda ise acı
Kaldıramadım bugün üstümdeki yükleri
Yapamadım

Zorlanarak doğruldum yataktan
Ve ardından ayağa kalkabilmek için çırpındım
Ağır ağır araladım kapımı
Etrafa bakındım
İşte yine buradaydın
Yalnızlık

Mutfağa yöneldim sıcak bir çay için
Çaydanlığın altında yanan ateşe takıldı gözüm
O da yalnızdı
Buzdolabından çıkardığım bir parça peynir
Ve dünden kalan bayatlamış ekmekti kahvaltı menüm
Yalnızdım

Salona kurduğum minicik sofra
Boğazıma takılan bir iki lokma
Birkaç yudum içtiğim çayla
Yıkamadım yalnızlığımı bugün
Yapamadım

Cennetle cehennem arası bir köprüymüş burası
Ve tam ortasına koymuşlar beni ben bilmeden
Yaptıklarınla ilerlersin dediler bir sağa bir sola
Sağıma baktım cennet kapısı
Soluma baktım ateşin manası

Doğum ve ölüm var dediler
Arada büyürsün belki hiç görmeden
Belki duymazsın etrafındaki sesleri
Belki de boğulursun sessizliğin içinde
Hayatmış bu, yaşamaksa mecbur

Canını sen alma senden dediler
Atarsın tüm adımları sola dediler
Ruhunu kirletme için yanar dediler
Atamadım adımları ben hiç sağa

Yaşın ilerler de hasta düşersen
İşte o zaman anlarmışsın hayatın asıl güzelliğini
Duymasan, görmesen, konuşamasan da
Aldığın nefesmiş dünyanın tek neşesi

Ellerini açıp şükredersen tanrıya
Busefer atarmışsın adımları sağa
Sen sen ol ateşi düşürme içine dediler
Cennetle cehennem arası bir köprüymüş "dünya"...

Yine bir uzun yol
Ve yine ayrılık
Aşılan her kilometrede artan özlem
Rahatsız bir koltuk
Uykumu kaçıran saçma bir film
İşte yeni bir yolculuk böyle başladı

Yanımda oturan hüzün
Ve içime akıttığım gözyaşları
Uyumaya çalışan gözlerde görülen yalnızlık
Motorun gürültüsü ve içimde kopan fırtına
İşte böyle devam etti yolculuk

Şoförü uyutmamak için derinden gelen müzik sesi
Sanki yalnızlığımın senfonisi
Hüzne bürünmüş yol
Sıra sıra dizilmiş, sönmemeye çalışan sokak lambaları
İşte böyle sürüp gitti yolculuk

Güneşin ilk ışıklarıyla aralanan gözlerimde
Görmek istediğim rüyayı görememenin üzüntüsü
İçtiğim bir bardak çayla ısınan bedenim
Vücudumda geçip giden saatlerin getirdiği yorgunluk
Ve ardından gelen bir anons
İşte böyle bitti yolculuk
Yalnızlar şehrine hoşgeldim...