Ellerini yıkayınca musluğu kapattı ve çay demlemek için ocağı yaktı. yıllardan beri eline kazma kürek almamıştı. Bu yüzden bugün sabah biraz yorulmuştu. Fakat toprakla uğraşmanın verdiği zevk yorgunluğunu hafifletiyordu. Yaptığı işten zevk almak önemliydi ve bu işten gerçekten zevk almıştı.
    Şehir dışındaki bu evi bahçesini beğendiği için yaklaşık 3 yıl önce almıştı.  Geniş bir bahçe içinde iki katlı dış görünüşü oldkça sade bir evdi. Bahçe uzun süre bakımsız kalmıştı. Evi alınca ilk işi bahçeyi temizlemek olmuştu. Şimdi bu bahçede zeytin fidanları yetiştirmek istiyordu. Şimdilik iki zeytin fidanı almış ve birisini bu sabah dikmişti.
     Evi alırken birazda karısının olmuştu. Bu sayede şehir hayatından biraz uzaklaşıp belkide evliliği üzerindeki gerginliği azaltacağına inanıyordu. Belkide karısıyla arasındaki soğukluk burada baş başa geçirecekleri günlerin ardından ortadan kalkabilirdi. Eski mutlu günlerine dönmemeleri için bir sebep yoktu.
    Mutfak kapısı bahçeye açılıyordu. Belkide bu yüzden mutfakta sadece bir pencere vardı. Havanın güzel olduğu haftasonları bahçede kahvaltı yaparlardı. Demlediği çayın kokusunu içine çekerken büyük bir fincan çay doldurdu kendisine. Karısının söyledikleri geldi aklına: “erkeklerin mutfakta beceriksiz sanırdım ama sen başkasın, hayatımda içtiğim en güzel çayları hep senin ellerin yaptı.”
    Çay dolu fincanı alıp mutfağın ortasındaki masaya oturdu. Tam “sevgili karısının” karşısına. Bu sefer kahvaltı yapmayacaklardı. Bunu ikisi de çok iyi biliyordu. Karısının gözleri uykusuzluktan şişmiş gözyaşları makyajını bozmuştu.
Onu hiç bu kadar itici bulmamıştı. Çirkin görünmüyordu aksine bu halde gayet güzel görünüyordu. Hayır bu kesinlikle başka bir şeydi. Hissettikleri daha fazlaydı. Yüzün bakarken midesinin bulandığını hissetmeye başladı. Nasıl bir insan karısından bu kadar iğrenebilirdi? Çayından büyük bir yudum aldı ve karısının yüzünü seyretmeye başladı. Başı yana eğilmişti, kısa ve hızlı nefes alıp veriyordu. Tüm gecenin yorgunluğu ve stresine dayanamayıp uyuyakalmış olmalıydı.  Fincanındaki çaydan büyük bir yudum daha aldı ve kalan çayı karısının suratına fırlattı. Kaynarsuyla yüzü yanan kadın çığlıklar atmaya başladı. Bir anda yüzü kıpkırmızı olmuştu. Bir yandan ne olduğunu anlamaya çalışıyor bir yandan hissettiği acıyla çığlıklar atıyordu. Elleri arkasından oturduğu sandalyeye bağlı olduğu için başını sallamaktan başka bir şey yapamıyordu.
    Adam elindeki fincanı yere fırlatıp mutfak kapısından bahçeye çıktı. İşine devam etmeliydi. İkinci zeytin fidanı için kazmaya devam etmeliydi. Daha hızlı kazmalıydı daha derin kazmalıydı avuçları patlayıncaya kadar kazmalıydı içinde hissettiği ağırlık bitinceye kadar kazmaya devam etmeliydi. Bitmeliydi bu işkence.
    Yeterince kazdığı zaman kazmayı bir kenara fırlattı ve tekrar mutfağa döndü, sevgili karısının yanına. Kadının yüzü şişmiş tanınmayacak bir hale gelmişti. Artık çığlık atmıyordu. Eğilip yüzüne bakınca titrediğini farketti karısının. “neden korkuyorsun” diye bağırdı. Aslında kendisi daha çok korkuyordu. “çok akıllı bir kadındın ve beni kandırdın aylarca. kandırmaya da devam edecektin sana sürpriz yapmak gibi aptallığa kalkışmasaydım.” Korkma seni öldürmeyeceğim.
    Karısının yalvarmalarına aldırmadan sandalyeyi bahçedeki çukura sürüklemeye başladı. Dikeceği ikinci zeytin fidanını düşünüyordu.

sadece 3 tane virgül var yazında...
sence dil kurallarına göre yazdığında bu üç virgül yetiyor mu?
malum site adında edebiyat var, kurallara dikkat etmek gerek...